ولاک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
منطقه پراکنش ولاک‌ها در بالکان با رنگ سبز تیره نشان داده شده‌است.

ولاک نامی‌است که به مردمان لاتینی‌شدهٔ اروپای شرقی، مرکزی و جنوب شرقی اروپا اطلاق می‌گردد. ولاک از دید تاریخی دربرگیرندهٔ مردم رومانی، آرومن‌ها، مورلاک‌ها، مگلنورومن‌ها و ایسترورومن‌ها می‌باشد. تبار این مردمان به درستی آشکار نیست. آنان به زبان‌های رومی شرقی سخن می‌گویند. ولاک‌ها دارای گروه‌های قومی چندی‌اند و در ردازای زمان با قوم‌ها همسایه‌شان مانند اسلاوهای جنوبی، یونانی‌ها و آلبانیایی‌ها آمیخته شده‌اند.

یک رعیت ولاک، سدهٔ نوزدهم میلادی

واژه‌شناسی[ویرایش]

ولاک از ریشهٔ واژهٔ Walha می‌باشد که در زبان‌های ژرمنی معنای بیگانه می‌دهد. ژرمن‌های باستان برای خواندن رومی‌زبانان و سلت‌ها از این واژه بهره می‌بردند. ممکن است این واژه در نهایت از نام یک قبیلهٔ سلت مشتق شده‌باشد. این واژه در زبان عربی به صورت جمع مکسر اولاق وام گرفته شده‌است.

تاریخچه[ویرایش]

نخستین بار در سدهٔ پنجم میلادی، پروکوپیوس از وجود چنین مردمانی رد بالکان یاد می‌کند. موسی خورنی تاریخ‌نویس ارمنی هم در سدهٔ هفتم میلادی از کشور بالاک یاد می‌کند. میان سده‌های دوازدهم تا چهاردهم میلادی، مردمان ولاک به تناوب خراج‌گزار پادشاهی مجارستان، امپراتوری روم شرقی و اردوی زرین بودند.

منبع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Vlachs," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Vlachs&oldid=580885159 (accessed November 10, 2013).