پروکوپیوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پروکوپیوس قیصریه‌ای (به لاتین: Procopius Caesarensis، یونانی:Προκόπιος ὁ Καισαρεύς) یا پروکوپ(به فرانسوی: Procope)(زادهٔ پیرامون ۵۰۰- مرگ پیرامون ۵۶۵ میلادی) تاریخ‌نگار، پژوهنده و حقوق‌دان بیزانسی بود. وی را برجسته‌ترین تاریخ‌نویس سدهٔ ششم پس از میلاد و نیز واپسین تاریخ‌نگار بزرگ روزگار باستان می‌دانند. وی که در فلسطین آن زمان می‌زیست همروزگار با یوستی‌نیانوس یکم بود و نوشته‌هایش نیز منبعی بر جنگ‌ها و فرمانروایی آن امپراتور می‌باشد.

پروکوپیوس در اسرائیل کنونی زاده‌شد و در آغاز آموزه‌های یونان باستان را فراگرفت و زبان لاتین را که زبان دادگستری آن زمان روم شرقی بود را آموخت و پیشهٔ رایزن قضایی را برگزید و به خدمت بلیساریوس فرماندهٔ سپاه یوستی‌نیانوس درآمد. وی در سفرهای جنگی همراه این ژنرال برجسته بود، از جمله در ۵۳۳ که با لشکرکشی او برای جنگ با وندال‌ها در شمال آفریقا همراه شد و در همان سامان هم چندی ماند. وی همچنین در نبرد بلیساریوس با گوت‌ها در ایتالیا نیز وی را همراهی نموده‌بود.

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Procopius," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Procopius&oldid=358381534 (accessed May 20, 2010).