همایند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در زبان‌شناسی پیکره‌ای، به مجموعهٔ دو یا چند واژه که معمولاً در گفتار یا نوشتار کنار هم می‌آیند و به معنی خاصی دلالت می‌کنند می‌گویند. در عبارت‌شناسی، "همایند" زیرواحدی برای phraseme درنظر گرفته می‌شود. اهمیت همایندها جدا از نظر معناشناسی به ترتیبِ کنار هم آمدن واژه‌ها نیز برمی‌گردد؛ برای مثال، در فارسی «نان و پنیر» یک همایند درنظر گرفته می‌شود که معمولاً نان بر پنیر مقدم است.

ویژگی‌ها[ویرایش]

محدودیت در جایگزینی واژه‌ها در همایند

در انگلیسی در هر دو عبارتِ highly sophisticated و extremely happy از قیدی استفاده شده که بر شدت صفت تأکید دارد. در این حالت، دو قید مذکور نمی‌توانند به‌جای هم بیایند. اگرچه می‌توان از قیدِ very در هر دو حالت استفاده کرد.

کاربرد همایندها در واژه‌نامه‌ها[ویرایش]

در سال ۱۹۳۳ هارولد پالمر، با انتشار همایندهای انگلیسی، به اهمیت ذکر همایندها برای یادگیری زبان‌های خارجی تأکید کرد. به‌تدریج اهمیت ذکر همایندها در واژه‌نامه‌ها بیشتر شده‌است.

پانویس[ویرایش]