هبل
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
هُبَل مهمترین بُت از ۳۶۰ بُتای بود که اعراب پیش از اسلام در کعبه قرار داده و میپرستیدند.[۱]
تعداد ۳۶۰ بت شاید نمادی از ۳۶۰ روز سال بود.[۲]
ایزد هبل را دو قبیلهی عربِ بنی کنانه و قریش میپرستیدند. تندیس این بُت به چهرهی انسان و از عقیق سرخ ساخته شده و آنرا درون کعبه جای داده بودند. دست راستاش را که شکسته بود با دستی ساخته از زر جایگزین کرده بودند. بُت هبل هنگام فتح مکه همراهِ دیگر بتها نابود شد.[۳]
منابع [ویرایش]
- ↑ Karen Armstrong (2000,2002). Islam: A Short History. pp. 11. ISBN 0-8129-6618-x.
- ↑ همان.
- ↑ دهخدا: هبل.