هایکو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

این مقاله نیازمند ویکی‌سازی است. لطفاً با توجه به راهنمای ویرایش و شیوه‌نامه آن را تغییر دهید. در پایان، پس از ویکی‌سازی این الگوی پیامی را بردارید.

در متن این مقاله از هیچ منبع و ماخذی نام برده نشده‌است. شما می‌توانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثبات‌پذیری و شیوه‌نامهٔ ارجاع به منابع، به ویکی‌پدیا کمک کنید. مطالب بی‌منبع احتمالاً در آینده حذف خواهند‌ شد.

هایکو کوتاه ترین گونه شعری در جهان است که مبدع آن ژاپنی‌ها هستند.

هایکو 俳句

مفاهیم وابسته

تانکو  · چوکا

هایکو

مهم‌ترین هایکوسرایان

ماتسوئو باشو یوسا بوسون کوبایاشی ایسا ماسائوکا شیکی

هایکوها از ۱۷ هجا یعنی از سه واحد پنج‌تایی، هفت‌تایی، پنج‌تایی تشکیل شده‌اند.هایکوها علاوه بر ۱۷ هجا باید دارای کی‌گُ(kigo) یعنی نشانهٔ فصلی و کیره‌جی(kireji) باشد.در هایکو یا مستقیماً به فصل اشاره می‌شود یا به نشانه فصلی. نشانه‌های فصلی شامل پنج گروه بهاری، تابستانی، پاییزی، زمستانی و نوروزی است. البته نشانه های نوروزی به دلیل قرار گرفتن سال نوی مسیحی در زمستان، جزو زمستان طبقه بندی می شوند.

چند مثال از نشانه‌های فصلی:

• بهارواژه: شکوفه گیلاس(Sakura)، کوکو یا فاخته، گل کاملیا(tsubaki)، قورباغه(Kaeru,kawazu)
• تابستان‌واژه: کرم شب‌تاب(Hotaru)، قورباغه باران(Amagaeru)
• پاییزواژه: خرمالو(Kaki)، سرمای شب(Yosamu)
• زمستان‌واژه: برف(Yuki)
• نوروزواژه: پایان سال

[ویرایش] کتب فارسی با موضوع هایکو

• هایکو از آغاز تا امروز/برگردان احمد شاملو/نشر چشمه/۱۳۸۴
• صد هایکوی مشهور/دانیل سی بیوکانن/برگردان ع.پاشایی/۱۳۶۹
• تعدادی هایکو در کتاب آوای جهیدن غوک/برگردان زویا پیرزاد/۱۳۷۱
• هایکو در چهار فصل/مهوش شاهق و شهلا سهیل/۱۳۷۳
• زنبور بر كف دست بوداي خندان/ مجموعه هايكوهاي مدرن، ترجمه از ژاپني قدرت‌الله ذاكري/نشر مرواريد/۱۳۸6

[ویرایش] جستارهای وابسته

• هایکوعت

[ویرایش] منابع