میکا والتاری
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| میکا والتاری | |
|---|---|
![]() |
|
| زادروز | ۱۹ سپتامبر ۱۹۰۸ هلسینکی |
| درگذشت | ۲۵ اوت ۱۹۷۹ (۷۰ سال) هلسینکی |
| ملیت | |
| نقشهای برجسته | عضو فرهنگستان |
| آثار | سینوهه (۱۹۴۵) |
| همسر | مارخاتا لوکنن[۱] ۱۹۷۹-۱۹۳۱ |
| فرزندان | یک دختر ساتو [۲] |
| صفحه در وبگاه IMDb | |
میکا تویمی والتاری (به فنلاندی: Mika Toimi Waltari) نویسندهٔ نامور فنلاندی در ۱۹ سپتامبر سال ۱۹۰۸ در شهر هلسینکی در یک خانوادهٔ متوسط زاده شد.
پس از فراغت از آموزش ابتدایی، در دانشگاه هلسینکی آغاز به آموختن کرد و در سال ۱۹۲۹ در رشتهٔ فلسفه دانشآموخته شد. پس از آن به فرانسه رفت و در مطبوعات فرانسه به کار مشغول شد.
او پس از آن وقت خود را بیشتر صرف نوشتن داستانهای تاریخی کرد.داستانهای او به زودی توجه نقادان را به خود کشید و کتابهایش به زبانهای گوناگون برگردانده شد.
رمانهای او واقعیات آمیختهای از رخدادهای تاریخی، اسطورهها و پندارهای خود اوست.
کتابهای او:
- میکائیل پزشک سلطان سلیم (۱۹۴۸)
- فرشتهٔ سیاه (۱۹۵۲)
- مارکوی رومی (۱۹۷۹)
- اتروسکان (۱۹۵۵)
- سرنگونی قسطنطنیه
- راز مملکت (۱۹۵۹)
- مینوتوس همپرس(مشاور) نرون
- سینوهه (۱۹۴۵)
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ میکا والتاری موجود است. |
- اتروسکان (واپسین خدای خاکی)-میکاوالتاری-غلامحسین اعرابی-اکباتان-پاییز ۱۳۷۵.
