میشکو اول لهستان
میشکو اول (۹۳۰ – ۲۵ مه ۹۹۲) دوک لهستان از ۹۶۰ تا زمان مرگش بود. او عضوی از خاندان پیاست و پسر سیمومیسل و پدر بولسلاو اول (ملقب به دلیر و نخستین شاه لهستان) بود.
میشکو اول را نخستین شاه و موسس کشوری مستقل به نام لهستان دانستهاند. او سیاست پدر و پدربزرگش (لستک) را ادامه داد که هردو روسای قبایل ملحد در لهستان امروزی بودند. اگرچه، قدرت نظامی میشکو بسیار زیاد بود اما وی در نخستین سالهای فرمانروایی خویش، زیردست و مطیع دولتهای کویاویا،گدانسک پومرانی و مازویا بود. میشکو اول در بیش تر دوران حکومتش، درگیر جنگ بر سر تسلط بر پومرانی غربی بود؛ جنگی که سرانجام با پیروزی او و گسترش قلمرو لهستان تا جنوب ناحیه اودر انجامید. میشکو در آخرین سالهای عمرش، به بوهم حمله کرد و سیلزیا را تصرف کرد.
او تحت تاثیر همسر مسیحی اش، به مسیحیت گروید. واقعهای که در تاریخ لهستان به باپتیسم لهستان معروف است. میشکو سیاستمداری زبردست و فرماندهای شجاع بود. او با موفقیت از دیپلماسی استفاده میکرد. او برای منافع لهستان حاضر بود با دشمنان سابق خود نیز متحد شود. در هنگام مرگش، میشکو سرزمینی را برای پسرانش باقی گذارد که جایگاه والایی در اروپا داشت و صاحب قلمرو عظیمی بود.
|
|||||||||||||||||||||||||||||
منابع [ویرایش]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Mieszko I of Poland»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۶ دی ۱۳۹۱).
 |
این یک نوشتار خُرد لهستان است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
