موزه گوگنهایم نیویورک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
موزه گوگنهایم نیویورک Solomon R. Guggenheim Museum

Viewed from Fifth Avenue
موزه گوگنهایم نیویورک در شهر نیویورک واقع شده‌است
Location in New York City
۴۰°۴۶′۵۹″ شمالی ۷۳°۵۷′۳۲″ غربی / ۴۰.۷۸۲۹۷۵° شمالی ۷۳.۹۵۸۹۹۲° غربی / 40.782975; -73.958992
تاسیس شده ۱۹۳۷
مکان Upper East Side, نیویورک, ایالات متحده آمریکا
نوع نگارخانه
مدیر Richard Armstrong
دسترسی به حمل‌نقل عمومی ۸۶th Street (IRT Lexington Avenue Line)
وبگاه Official Website

موزه سلیمان رابرت گوگنهایم نیویورک از موزه‌های مشهور شهر نیویورک است. موزه در منهتن در کرانه شمال شرقی مرکز شهر قرار دارد.

این موزه که در ۱۹۳۷ میلادی افتتاح گردید توسط معمار بزرگ آمریکایی فرانک لوید رایت طراحی گردید. محاسبات فنی این بنا را ویلیام وسلی پیترز انجلم داد.

جلال آل احمد این موزه را اینگونه توصیف می‌کند:

«موزه راحتی بود و دلباز و خسته نکننده و بوی نانگرفته. و خلا مدام دم دست و همه چیز به جای خود. و مارپیچ و دایره‌ای در بالا پهن و در پایین باریک شونده، عین دوکی، از راس پهن تر بر زمین و مضافاتش همه با هم جور. مثلاً آسانسورش بجای مربع یا مستطیل، نیمدایره بود و قوس مانند. و جمعاً خوب بود.»[۱]

ایده[ویرایش]

هنگامی که از لوید رایت پرسیده شد که چرا رامپ را جایگزین کف-طبقه‌های متداول در چندین تراز، کرده است او توضیح داد: برای بازدیدکنندگان موزه ،وارد شدن به ساختمانی که در آن به وسیله آسانسور به بالا ترین نقطه رامپی برسند و به تدریج پیرامون فضایی باز و گسترده پایین بیایند، در حالیکه همواره از حق انتخاب تغییر تراز با آسانسور برخوردار بوده و در انتها، پس از بازدید نمایشگاه، خود را در طبقه همکف نزدیک خروجی بیابند بسیار جذاب تر و دلپذیرتر می‌باشد.اگر چه در بسیاری از موزه‌های متداول، مسیرها و سیرکولاسیون عمومی در طول گالریها برای تماشای آن‌ها و برگشت به نقطه شروع و خروج از بنا تکرار می‌شوند.

سولومون رابرت گوگنهایم بنیان گذار موسسه گوگنهایم که مجذوب ایده رامپ مارپیچی شده بود تا زمان مرگش پیش از اتمام پروژه از آن حمایت کرد.از سال ۱۹۴۳ پس از جستجو در میان معماران اروپایی نظر لوکوربوزیه، والتر گروپیوس، ریچارد نویترا و... برای طراحی بنایی مناسب برای مجموعه ارزشمند جمع آوری شده توسط گوگنهایم، کار طراحی به این معمار آمریکایی واگذار گردید، تا سال ۱۹۵۶ پروژه با تاخیرات فراوان مواجه شد. و سرانجام در سال ۱۹۵۹ شش ماه پس از مرگ رایت، موزه برای بازدید عموم افتتاح گردید.[۲]

آخرین یادگار رایت[ویرایش]

موزه گوگنهایم توسط انستیتو معماران آمریکا به عنوان یکی از هفده اثر این معمار که می بایست به جهت سهم ونقش آنها در پیشبرد فرهنگ آمریکا حفاظت شوند،انتخاب شد.این موزه به عنوان آخرین یادگار از توانایی رایت در خلق کیفیات غیر منتظره فرم و فضای معماری، دشوارترین کار در طول دوران فعالیت حرفه ای وی بود.[۳]

تحلیل معماری[ویرایش]

در بیرون فرم تندیس گرا با ظاهری ساده و فاقد هر گونه تزیین بر روی سطوح ،الگوی فضایی درون را مشخص می کند و چشم اندازی متفاوت در بین ساختمان های مکعب مستطیل شکل شهر نیویورک ایجاد می کرد. شاید بتوان گفت این نقطه شروع طراحی موزه ها با احجام تندیس گرا بود که دیگر نه تنها آثارهنری بلکه ساختمان موزه نیز به جاذبه ای برای بازدید تبدیل شد. رایت نیاز به فضای نمایشگاهی زیاد در یک زمین محدود را با قرار دادن فضاها بر روی هم در ارتفاع حل کرد و با پیوستگی فضایی ایجاد شده توسط رامپ-طبقه ،دشواری بازدید از یک ساختمان طبقاتی مرتفع را جبران نمود. بنابراین موزه ،متشکل از یک گالری اصلی است که پیوسته پیرامون فضای تهی با ارتفاع تقریبی ۲۵ متر و سقفی گنبدی شکل به همراه نورگیر سقفی دوازده ضلعی تار عنکبوتی شکل در بالا ،می‌پیچد.آتریوم مرکزی مخروطی شکل معکوس با نور طبیعی اشباع می شود. بازشدن آن به سمت بالا حداقل سایه اندازی بر روی رامپ–طبقه را ایجاد می کند.این مارپیچ (spiral) بیان دیگری از معماری ارگانیک رایت می باشد.فرم اسپیرال مهیج تر از مثلث ،شش ضلعی و یا دایره که در بسیاری از کارهای اولیه رایت بکار گرفته شده بود چرا که اسپیرال باز شونده به سمت بالا نیروی جاذبه را به چالش می کشید. [۴]

تغییرات[ویرایش]

پس از مرگ رایت تغییرات زیادی در موزه ایجاد شد. در سال ۱۹۶۵ بخشی از فضای اداری و در سال ۱۹۶۹ تمامی آن به فضای نمایشگاهی پیوست و فضای آن در موزه به نمایش آثار هنری اختصاص پیدا کرد و در نهایت طی عملیات وسیعی در سال های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ کل ساختمان بازسازی و برج جدیدی که توسط چارلز گواتمی طراحی شده بود، در کنار آن ساخته شد. در این بازسازی برخی از تغییرات بنا نسبت به طرح اصلی رایت از جمله بسته شدن نورگیر سقفی آتریوم به طرح اصلی برگردانده شد.[۵]

شعبات دیگر[ویرایش]

گوگنهایم در بیلبائو، ونیز، ابوظبی، و برلین نیز شعبات دارد.

جستارهای مربوطه[ویرایش]

Guggenheim-Interior.jpg

منابع[ویرایش]

  1. سفر آمریکا. جلال آل احمد. ۱۳۸۰. کتاب سیامک. ص۱۰۹
  2. طالبیان, نیما و مهدی آتشی. «اول». در مجموعه کتب عملکردهای معماری-کتاب ششم: موزه. تهران: حرفه:هنرمند, 1388. 12. ISBN ‎978-600-90605-2-8. 
  3.     و مهدی آتشی. «اول». در مجموعه کتب عملکرد های معماری-کتاب ششم: موزه. تهران: حرفه:هنرمند, 1388. 12. ISBN ‎978-600-90605-2-8. 
  4.     و مهدی آتشی. «اول». در مجموعه کتب عملکرد های معماری-کتاب ششم: موزه. تهران: حرفه:هنرمند, 1388. 12. ISBN ‎978-600-90605-2-8. 
  5.     و مهدی آتشی. «اول». در مجموعه کتب عملکرد های معماری-کتاب ششم: موزه. تهران: حرفه:هنرمند, 1388. 12. ISBN ‎978-600-90605-2-8. 

وب‌گاه رسمی[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ موزه گوگنهایم نیویورک موجود است.