مشک شراب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک مشک شراب اسپانیایی.

مشک شراب یا خیکچه شراب گونه‌ای از مشک و خیک است که در دوران قدیم برای حمل شراب به‌کار می‌رفته‌است. نزدیک ترین واژه فارسی خیکچه است که به معنی مشک کوچکی است که سوار جهت برداشتن آب در زیر شکم اسب یا کنار زین آویزان می کند.[۱] این خیکچه، ظرفی سنتی اسپانیا است که به آن بوتا (bota)گفته می شود که برگرفته از واژه لاتین (buttis) به معنی مشک است. این ظرف چرمینه ای است کوچک که لبه هایش از درون با صمغ به هم چسبیده و از بیرون دوخته شده است و از یک سو به گلویی می رسد که می تواند از جنس شاخ، چوب یا ماده دیگری باشد، این ظرف به طور خاص برای نگهداری شراب استفاده می شود.[۲]

مشک شراب را بیشتر از چرم درست می‌کنند و در قدیم برای آب‌بندی آن از صمغ یا شیره درختان استفاده می‌کردند.

منابع[ویرایش]

  1. علی‌اکبر دهخدا و دیگران، سرواژهٔ «خیکچه»، لغت‌نامهٔ دهخدا (بازیابی در ۱۶/۸/۱۳۹۲).
  2. فرهنگ لغت فرهنگستان سلطنتی اسپانیا. فرهنگستان سلطنتی اسپانیا، ۱۶/۸/۱۳۹۲. http://lema.rae.es/drae/?val=bota. 

جستارهای وابسته[ویرایش]