مای کمیکال رومنس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مای کمیکال رومنس
از چپ به راست: فرانک آیرو، مایکی وِی، جرارد وِی و رِی تورو
از چپ به راست: فرانک آیرو، مایکی وِی، جرارد وِی و رِی تورو
اطلاعات هنرمند
اهل کشور جرزی سیتی، نیوجرزی
آمریکاییپرچم ایالات متحده آمریکا
سبک‌ها راک، پانک راک
مدت کار ۲۰۰۱ -۲۰۱۳
ناشر(ها) رپرایز، وارنر
وب‌گاه MyChemicalRomance.com

مای کمیکال رومنس (به انگلیسی: My Chemical Romance) که اغلب به صورت MCR مخفف می‌شود، گروه راک ۵ نفرهٔ آمریکایی است که کار خود را در سال ۲۰۰۱ آغاز کرد. خاستگاه گروه ایالت نیوجرسی آمریکاست. اعضای گروه به ترتیب سن عبارتند از: جرارد وی، رِی تورو، باب برِیار، مایکل جیمز وِی (کوتاه شده: مایکی وِی)، و فرانک آیِرو.

آن‌ها اولین آلبوم‌شان با نام گلوله‌هایم را برایت آوردم، عشقت را برایم آوردی[۱] را در سال ۲۰۰۲ و با لیبل آیبال رکوردز منتشر کردند. در سال ۲۰۰۴ به دنبال همان داستان‌های «عشق و انتقام»، آلبوم دوم را به نام هورا برای انتقام لذت بخش[۲] به بازار عرضه کردند که فروش یک هفتهٔ آلبوم از فروش دوسالهٔ آلبوم قبل هم بیشتر بود. سومین آلبوم گروه به نام لشکر سیاه[۳] در سال ۲۰۰۶ روانهٔ بازار شد که مثل آلبوم دوم با موفقیت همراه بود.چهارمین آلبوم گروه ،روز های خطرناک: زندگی واقعی کیلجوی های شگفت آور[۴]، در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. هرسه ی این آلبوم‌ها را کمپانی رِپرایز رکوردز منتشر کرده است. مای کمیکال رومنس تا به حال ۲ دی‌وی‌دی زنده در سال ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸ به بازار عرضه کرده است. آن‌ها چند آهنگ از آثار گروه‌های دیگر را بازخوانی کرده‌اند و چند آهنگ مستقل از آلبوم‌های‌شان هم منتشر کرده‌اند. در روز ۲۲ مارچ ۲۰۱۳ گروه در وب سایتشان از هم پاشیدن مای کمسکال رومنس را اعلام کرد.

سال‌های آغازین[ویرایش]

جرارد وِی دانش‌آموختهٔ مدرسهٔ هنرهای تجسمی بود و پس از پایان تحصیلات‌اش در سال ۱۹۹۹، در یک فروشگاه کتاب‌های کمیک در نیویورک کار می‌کرد. در روز ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ او شاهد حادثهٔ حملهٔ تروریستی به برج‌های دوقلوی مرکز تجارت جهانی نیویورک بود. مشاهدهٔ آن حادثهٔ ناگوار تاثیر زیادی روی جرارد گذاشت و باعث شد در هفته‌های بعد، در دیدگاه‌اش به زندگی تغییر ایجاد شود. حدود یک هفته بعد، جرارد در یک کافه با دوست دوران مدرسه‌اش مت پلیسیر ملاقات کرد و به او پیشنهاد تشکیل یک گروه موسیقی را داد.

اولین آهنگی که جرارد نوشت «آفاق و گردان درها»[۵] نام داشت که بیانگر احساسات او در روز ۱۱ سپتامبر بود. جرارد در آن زمان نمی‌توانست هم بخواند و هم گیتار بنوازد. پس به یاد یکی دیگر از دوستان دبیرستانی افتاد و به‌زودی رِی تورو به آنها ملحق شد(گرچه سه سال بود که دست به گیتار نزده بود). «مریم مقدس»(اسم قبلی‌اش «چاقوهای بیشتری بیاور» بود) و «اتاقکها» اولین آهنگ‌هایی بودند که در اتاق زیرشیروانی پلیسیر ساخته و ضبط شدند. مایکی که برادر جوان‌تر جرارد -با تفاوت سنی ۳ سال- بود، از کارهای اولیه گروه خوشش آمد و به عنوان بیسیست در گروه شروع به کار کرد. سه ماه بعد گروه موفق شدند اولین آلبوم‌شان را ضبط کنند که یک سال بعد منتشر شد.

فرانک آیرو -که قبلاً گیتاریست و خوانندهٔ Pency Prep بود- تنها چند روز قبل از شروع ضبط آلبوم به آنها پیوست و به عنوان نوازندهٔ ریتم‌گیتار در ضبط آهنگهای «غروب‌های زودهنگام برفراز مونروویل» و «معشوقان ویرانی» گروه را همراهی کرد. Pency Prep در آغاز سال ۲۰۰۱ از هم پاشیده بود و فرانک از طریق شرکتی که کارهای‌شان را منتشر می‌کرد با اعضای اِم‌سی‌آر آشنا شد. بعدها فرانک اعتراف می‌کند که فقط چند دقیقه پیش از شروع ضبط آلبوم، آنها نوشتن نغمه‌ها را با آواز «این بهترین روز است» به پایان رساندند.

سالهای بعدی و آلبوم دوم[ویرایش]

در ادامهٔ شیوهٔ روایت داستان‌های «خونین و رمانتیک» در آلبوم اول(که پرداختن به این تِم‌ها دلیل طبقه‌بندی آثار مای کمیکال رومنس در ردهٔ «ایمو راک» است) گروه، نوشتن و ضبط آلبوم دوم‌شان را شروع کردند که به نحوی ادامهٔ داستانهای پرماجرا و پیچیدهٔ آلبوم اول بود. در مورد شیوهٔ روایت این مجموعه می‌توان گفت که شخص اول این ترانه‌ها یک عاشق دیوانه است و در برخی موارد مخاطب اشعار معلوم نیست. چیزی که مخاطب را جذب می‌کند فقط خونین بودن آنها نیست. گویی ترانه‌ها واقعاً جان دارند و از اعماق وجود انسان سخن می‌گویند.

بعد از موفقیتی که در سال ۲۰۰۴ و با انتشار آلبوم هورا برای انتقام لذت بخش نصیب گروه شد، آن‌ها شروع به برگزاری کنسرتهای جهانی کردند. در همین زمان بود که جرارد وی از مصرف بیش از حد الکل و البته مواد مخدر رنج می‌برد. گروه در ژاپن بود که جرارد به شدت بیمار شد و مجبور به ترک آن کشور شد. در همین حال مَت(نوازندهٔ درامز) که به قول اعضای گروه روی صحنه خرابکاری می‌کرد، از گروه اخراج شد و پس از آن‌که جرارد موفق شد اعتیادش را ترک کند گروه به کار خود ادامه داد. آن‌ها از طریق گروه The Used با باب برِیار آشنا شدند و او را به عنوان درامر جدیدشان انتخاب کردند. اخراج مَت از گروه جنجال به پا کرد و طرفداران گروه عصبانی بودند و می‌گفتند که چرا آن خوانندهٔ افسرده و الکلی باید در گروه بماند ولی مَت که خیلی خوب درامز می‌زند و یکی از موسسین گروه است باید اخراج شود.

۲۰۰۶ و زندگی بر روی صحنهٔ قتل[ویرایش]

در۲۱ مارس ۲۰۰۶ یک دی‌وی‌دی به نام «زندگی روی صحنهٔ قتل» که شامل دو حلقه دی‌وی‌دی یکی بیوگرافی گروه و دیگری اجراهای زنده و ویدیوهای آن‌ها بود به بازار عرضه شد. ویدیوهای گروه تا آن موقع «هلنا»، «حالم خوب نیست» و «روح تو» بودند که همه توسط مارک وِب کارگردانی شده بودند. البته گروه از آلبوم اول هم دو کلیپ داشت «عزیزم، این آینه برای دو تا از ما به اندازهٔ کافی بزرگ نیست» و «خون آشامها هرگز به تو آسیب نخواهند رساند» که با بودجهٔ ناچیزی ساخته شده بودند و خیلی ابتدایی بودند.

۲۰۰۶ و لشکرش[ویرایش]

لشکر سیاه در لندن

در دهم آوریل سال ۲۰۰۶ گروه ضبط آلبوم سوم را به تهیه کنندگی راب کاوالو (بنام برای کار با گروه گرین دی) آغاز کردند. در ۳ آگوست همان سال و قبل از انتشار آلبوم یکی از ویدیوهای آن به نام«به لشکر سیاه خوش آمدید» منتشر شد که برخلاف کلیپهای قبلی توسط کارگردانی به نام ساموئل بیر(مشهور برای کار با گروه‌هایی مثل گرین دی و نیروانا) کارگردانی شده بود. پس از آن‌که آلبوم در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۶ منتشر شد ویدئوی دوم آلبوم با نام «اتمام حجت عالی»[۶] در ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۰۷ بیرون آمد. لباسهای سپاهی گروه که شبیه لباسهای یک دورهٔ بیتل‌های دههٔ ۶۰ بود زبانزد «لشکر» آنهاست. و موضوع اصلی آن آلبوم، یک بیمار در حال مرگ است که زندگی نه چندان درخشانش از جلوی چشمانش می‌گذرد.

۲۰۰۸، لشکر سیاه مرده![ویرایش]

در ژوئیه ۲۰۰۸ گروه دی‌وی‌دی جدیدی به نام «لشکر سیاه مرده!»[۷] را به بازار عرضه کرد که شامل آخرین کنسرت مجلل سپاه سیاه در مکزیکوسیتی-۷ اکتبر ۲۰۰۷- و هم چنین کنسرتی کم جمعیت در نیوجرزی-۲۷ اکتبر ۲۰۰۷- بود. در این دی‌وی‌دی که شامل بعضی آهنگهای آلبوم دوم هم می‌شود جیمز دوییس هم-به‌عنوان نوازندهٔ کیبورد-گروه را همراهی کرده است.

۲۰۱۰ و روز های خطرناک[ویرایش]

هنگام ۲۰۱۰Comic-Con در سن دیگو، جرارد وی اعلام کرد که گروه ضبط آلبوم چهارم را به اتمام رسانده است. آیرو این موضوع را بعداً در وبگاه اصلی گروه تایید کرد و نوشت :[آلبوم جدید] به قولی ، انجام شده، تمام شده، از کار افتاده، و وقتی با سرعت زیاد رانندگی می کنیم، با صدای بلند به گوش می رسد. در سپتامبر، ویدئوی کوتاهی در صفحه ی یوتیوب گروه با عنوان هنر اسلحه است قرار گرفت که اسم آلبوم جدید را اعلام کرد: روز های خطرناک: زندگی واقعی کیلجوی های شگفت آور[۸]. ویدئو اعضای گروه را با لباس های رنگی و هنگام جنگیدن با موجودات عجیب در بیابان همراه با قسمتی از آهنگ نا نا نا به نمایش گذاشت. در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۰، چهارمین آلبوم گروه به انتشار رسید.

۲۰۱۳ و اعلام از هم پاشیدن[ویرایش]

در ۲۲ مارچ ۲۰۱۳ گروه از هم پاشیدنشان را در وب گاه اصلی گروه اعلام کردند و نوشتند:

بودن در این گروه به مدت ۱۲ سال نعمت بزرگی بود. ما به مکان هایی رفتیم که هرگز فکرش را نمی‌کردیم. ما کار هایی را تجربه کردیم و دیدیم که به نظرمان امکان پذیر نبودند. ما صحنه را با کسانی که تحسین می کنیم، الگو قرار می دهیم، و از همه بهتر با دوستانمان شریک شدیم. و حالا، مثل تمام چیز های خوب، زمان آن برایش رسده است که به پایان برسد. از بودن در این سرگذشت و تمام پشتیبانی هایتان ممنونیم.
-مای کمیکال رومنس

دو روز بعد، جرارد وی در تویترش این خبر را تایید و اینکه مجادلات بین اعضای گروه باعث این اتفاق شده را تکذیب کرد.

سبک گروه[ویرایش]

منتقدان زیادی مای کمیکال رومنس را یک گروه سبک emo یا پاپ پانک به شمار می‌آورند؛ مثل روزنامهٔ رولینگ استون که می‌گوید اِم‌سی‌آر سبک «ایمو راک» را به یک سبک واقعی تبدیل کرده‌اند. گرچه خود گروه سبک‌شان را راک، دنجروس پاپ یا وایلنت می‌دانند ولی کارهای آنها بیشتر آلترنتیو راک یا همان پانک راک و پُست هاردکور است.

اعضای اِم‌سی‌آر گروه‌هایی را که روی موسیقی‌شان تاثیر گذاشته‌اند بُن جووی، آیرن میدن، اسمشینگ پامپکینز، کویین، بلک فلگ، د کیور، بیستی بویز و میسفیتس می‌دانند و البته کتابهای مصور و فیلم‌های ترسناک.

انتقادها[ویرایش]

در سال ۲۰۰۷ و در پی انتشار آلبوم مرا بخور، مرا بیاشام مریلین منسون، ترانهٔ «نقص صادقانه‌ترین شکل چاپلوسی» از آن آلبوم، نوعی حملهٔ منسون به اعضای اِم‌سی‌آر عنوان شد-که البته خود منسون این موضوع را انکار کرد- ولی بعدها در مصاحبه‌ای این‌طور عنوان کرد که اعضای اِم‌سی‌آر در پی نوعی تقلید غم‌انگیز سطحی و رقت‌بار از کارهای او هستند. در واکنش به این صحبت‌ها فرانک به مجلهٔ !Kerrang گفت: منسون فقط برای نشریه‌ها صحبت می‌کند. ما هیچگاه اسم‌مان را از روی نام یک دختر و یک قاتل زنجیره‌ای ندزدیدیم. خوشحال می‌شدم اگر منسون جلوی خود ما این حرف‌ها را می‌زد، ولی هرگاه او را دیدم فقط به من لبخند زده‌است![۹]

در سپتامبر همان سال دختر نوجوان سیزده ساله‌ای به‌نام «هانا باند» در کنتِ بریتانیا، خود را حلق آویز کرد؛ بعدها در بهار سال ۲۰۰۸ والدین «هانا باند» با تاکید به این که دخترشان از emo fashion پیروی می‌کرده گروه اِم‌سی‌آر را متهم به تحریک فرزندشان به خودکشی کردند. گرچه اِم‌سی‌آر همیشه شعارشان نجات دادن انسانها بود و جرارد که روی صحنه فریاد می‌زد: اگر احساس ناراحتی و افسردگی دارید با کسی حرف بزنید و تنها نباشید. این خیلی بد است؛ اما هیچگاه خودکشی نکنید، زیرا که آن چیزی جز یک کار مزخرف نیست. و یا اینکه وی می‌گفت: بعضی گروه‌ها متأسفانه دارند ایمو بودن را تشویق می‌کنند، اما من در گروهمان چیزی نمی‌بینم که ایموگرایانه باشد. او می‌گفت: ایمو همه‌اش یک آشغال به‌دردنخور است.

اما روزنامهٔ محلی «دیلی میل» آنها را متهم به ایمو بودن و تحریک نوجوانان به خودکشی کرد. روز ۳۱ می ۲۰۰۸ طرفداران گروه تجمع بدون خشونتی در برابر ساختمان روزنامه در لندن بر‌گزار کردند و به موضع «دیلی میل» در قبال گروه محبوب‌شان اعتراض کردند. در نهایت گروه پیامی منتشر کردند که طی آن ضمن اعلام هم‌دردی با خانوادهٔ «هانا باند»، بر مواضع‌شان در نفی خشونت و خودکشی تاکید کردند.

گروه در تعدادی از آثارشان هم-مانند ترانهٔ «خیابان گورستان»-به موضوع خودکشی و مخالفت با این عمل پرداخته‌اند.

ویدیو[ویرایش]

اولین ویدوی گروه، "خون آشام ها هرگز به تو آسیبی نمی‌رسانند" بود که ۲۷ مه ی ۲۰۰۲ منتشر شد. گروه دو سینگل دیگر هم از آلبوم اولشان برای آهنگ های "عزیزم این آیینه برای هر دوی ما به اندازه ی کافی بزرگ نیست"[۱۰] و "سراسیمه برای هاله ها"[۱۱] به ترتیب در سال های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ منتشر کردند.
سه ودیوی بسیار موفق از آهنگ های "من حالم خوب نیست (قول می دهم)"، "هلینا"، و "روح تو"، هر سه به کارگردانی مارک وب به ترتیب در سال های ۲۰۰۴، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۵ منتشر شدند.
در سال ۲۰۰۷ گروه دو ویدیوی دیگر به نام "نوجوانان" و "دوستت ندارم" را با کارگردانی مارک وب عرضه کرد.
در سال ۲۰۱۰ آهنگ "نا نا نا" به کارگردانی جرارد وی که داستان کیلجوی های شگفت انگیز را نشان می داد منتشر شد و به دنبال آن ویدیوی "بخوان"[۱۲] که ادامه ی داستان ودیوی قبل بود.

جوائز و افتخارات[ویرایش]

  • در Grammy Awards سال ۲۰۰۸، «لشکر سیاه» به عنوان بهترین بسته بندی و مخصوصترین آلبوم انتخاب شد.
  • در !Kerrang Awards هم یکبار در سال ۲۰۰۶ به عنوان بهترین گروه روی زمین، دوبار برای بهترین گروه بین‌المللی درسال های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۲، دوبار برای بهترین ویدیو : ویدیو های "هلینا" و "نانانا" به ترتیب در سال های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۱ و در سال ۲۰۰۵ هم لقب بهترین آلبوم را به «هورا برای انتقام لذت بخش» دادند.
  • در NME Awards دوبار برای بهترین گروه بین‌المللی درسال های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ و برای بهترین ویدیو ("نا نا نا") در سال ۲۰۱۱ جایزه دریافت کردند.
  • آنها در TRL Awards در سال ۲۰۰۶ بهترین گروهی که واقعاً ساز می زند و در سال بعد، بهترین گروه شناخته شدند.

اعضا[ویرایش]

فعلی[ویرایش]

  • جرارد وی[۱۳]: خواننده
  • ری تورو[۱۴]:لید گیتاریست و خواننده هم‌آواز
  • مایکی وی[۱۵]: بیسیست
  • فرانک آیرو[۱۶](۲۰۰۲ به بعد): ریتم گیتاریست/خواننده دست دوم(اغلب مواقع جیغ‌های زمینه)

همراه[ویرایش]

  • جیمز دوئیس[۱۷]: کیبوردیست (۲۰۰۷-۲۰۰۸)

قبلی[ویرایش]

  • مت پلیسیر[۱۸]:درامر(۲۰۰۱-۲۰۰۴)
  • باب بریار[۱۹]: درامر(۲۰۰۴-۲۰۱۰)

آلبوم‌ها[ویرایش]

  • ۲۰۰۲: تیرهایم را برایت آوردم، عشقت را برایم آوردی
  • ۲۰۰۴: هورا برای انتقام شیرین
  • ۲۰۰۶: لشکر سیاه
  • ۲۰۱۰: روزهای خطر

اجراهای زنده (دی‌وی‌دی)[ویرایش]

  • ۲۰۰۶: زندگی بر روی صحنهٔ قتل
  • ۲۰۰۸: لشکر سیاه مرده!

پانویس[ویرایش]

  1. I Brought You My Bullets, You Brought Me Your Love
  2. Three Cheers For Sweet Revenge
  3. The Black Parade
  4. Danger Days: The True Lives of the Fabulous Killjoys
  5. Skylines and Turnstiles
  6. معنی آن به طور کنایی: -خطاب به کسی که واقعی ای را در آینده تضمین کند- زیاد هم خوش بین/مطمئن نباش!
  7. The Black Parade Is Dead!
  8. Danger Days: The True Lives of the Fabulous Killjoys
  9. وب‌گاه shoutmouth.com
  10. Honey, This Mirror Isn't Big Enough for the Two of Us
  11. Headfirst for Halos
  12. Sing
  13. Gerard Way
  14. Ray Toro
  15. Mikey Way
  16. Frank Iero
  17. James Dewees
  18. Matt Pelissier
  19. Bob Bryar

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «My Chemical Romance»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۸ ژانویه ۲۰۰۹).

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مای کمیکال رومنس موجود است.