لیزه مایتنر
| لیزه مایتنر | |
|---|---|
| [[پرونده: |225px|]] | |
| متولد | 1878 وین, اتریش |
| مرگ | 1968 کمبریج, انگلستان |
| محل زندگی | اتریش,آلمان,سوئد,بریتانیا |
| ملیت | اتریشی |
| رشته فعالیت | فیزیک |
| فارغالتحصیل | دانشگاه وین |
| دلیل شهرت | شکافت هستهای |
| تأثیرات | اتو هان |
| امضا |
|
لیزه مایتنر (۱۸۷۸-۱۹۶۸) فیزیکدان اتریشی، و بعدها سوئدی بود.
[ویرایش] زندگینامه
او در سال ۱۸۷۸ در خانوادهای هشت نفری به دنیا آمد و با تمام مشکلاتی که به خاطر بر زن بودنش بر سر راه ورود وی به دانشگاه وجود داشت، در سال ۱۹۰۱ وارد دانشگاه وین شد. در این دانشگاه ٬تحت نظارت بولتزمن یکی از فیزیکدانان به نام دنیا در رشته فیزیک تحصیل کرد و در سال ۱۹۰۷ دکترای خود را گرفت.
لیزه به همراه همکارش اتو هان اولین کسانی بودند که شکافت هستهای را توضیح دادند. آنها در سال ۱۹۳۹ در مجله طبیعت (Nature) مقاله معروف خود را در مورد شکافت هستهای ارائه دادند و بدین ترتیب راه را برای استفاده از این انرژی گشودند. به همین دلیل ٬پس از جنگ جهانی دوم به مایتنر لقب «مادر بمب اتمی» دادهشد. در سال ۱۹۴۴ جایزه نوبل شیمی به اوتو هان داده شد گرچه بسیاری مایتنر و هان هردو را شایسته دریافت این جایزه میدانستند.
[ویرایش] جوایز
کمیتهی جایزهی نوبل شیمی در سال 1944 زحمات لیزه مایتنر را در رابطه با شکافت هستهای نادیده گرفت و جایزه را به اتو هان داد.اتو هان،دربارهی اشتباه و سهم مایتنر هیچ سخنی به زبان نیاورد.این سکوت هان تاثیر زیادی بر مایتنر گذاشت و باعث شد که او دیگر با هان به صورت اشتراکی به کار نپردازد.
با اینکه مایتنر جایزهی نوبل را نبرد ولی بسیاری از جوایز مهم را دریافت کرد که از جملهی مهمترین آنها میتوان به این موارد اشاره کرد:جایزهی ماکس پلانک(به انگلیسی:Max Planck) که در سال 1949 در آلمان دریافت کرد و جایزهی انریکو فرمی(به انگلیسی:Enrico Fermi) که در سال 1966 از کمسیون انرژی اتمی ایالات متحده دریافت کرد.
در سال ۱۹۹۷ عنصر ۱۰۹ جدول تناوبی به افتخار او مایتنریوم نامیده شد.
[ویرایش] منابع
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ لیزه مایتنر موجود است. |
- Lise Meitner: Pioneer of Nuclear Fission (Great Minds of Science) by Janet Hamilton , Enslow Publishers, 2002
- Lise Meitner. Ein Leben für die Physik, by Ruth Lewin Sime, Insel, Germany
- کتاب باور نوشته جمعی از نویسندگان