لاوابیت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لاوابیت
Lavabit
نشانی وب lavabit.com
نوع وب‌گاه Webmail
مالک لادار لویسن[۱]
رتبه الکسا ۱۱۸٬۱۸۸[۲]
وضعیت کنونی معلق

لاوابیت (به انگلیسی: Lavabit) یک شرکت سرویس‌دهنده رایانامه بود که توسط لادار لویسن[و ۱] در سال ۲۰۰۴ پایه‌گذاری شد. سرویس ایمیل این شرکت در ماه اوت ۲۰۱۳ با گذاشتن پیامی از طرف صاحب این شرکت در صفحه اصلی خود، بسته و بکار خود پایان داد.[۳]

لاوابیت به علت ضریب امنیتی بالای خود مشهور بود و ۳۵۰ هزار مشترک داشت. گفته می‌شود ادوارد اسنودن—افشاگر شنودهای آمریکا—از خدمات این شرکت استفاده می‌کرده است و پس از آنکه این شرکت در زمینهٔ رصد کاربرانش با دستگاه‌های اطلاعاتی آمریکا همکاری نکرده است مجبور می‌شود به کار خود پایان دهد. بنیانگذار این شرکت، لادار لوینسن، در این زمینه می‌گوید: «من مجبور شدم تصمیم دشواری بگیرم. در جرایم علیه مردم آمریکا همدستی کنم یا اینکه ۱۰ سال کار سخت را فراموش کرده و لاوابیت را ببندم» و اضافه می‌کند به علت محدودیت‌هایی که دارد نمی‌تواند توضیح بیشتری در این مورد بدهد.[۴]

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۲۰۰۴ برنامه‌نویسان تگزاس، شرکتی با مسئولیت محدود به نام نِردشاک [و ۲] راه‌اندازی کردند که پس از یکسال به لاوابیت تغییرنام داد. در پی مشکلات حفاظتی ایمیل‌هایی مانند جی‌میل که با استفاده از محتویات ایمیل‌های کاربران آن تولید پیام‌های تبلیغاتی می‌کند، لاوابیت پیشنهاد حفاظتی شامل رمزنگاری کلید عمومی را به کاربران خود داد. قدرت امنیت روش‌های رمزنگاری در سطحی بود که حتی برای ماموران اطلاعاتی نیز شکستن آن بسیار دشوار بود. لاوابیت پیش از معلق کردن سرویس‌های خود در اوت ۲۰۱۳ دارای حساب‌های رایگان و پولی با ظرفیت بین ۱۲۸ مگابایت تا ۸ گیگابایت و ۴۱۰۰۰۰ کاربر بود.

در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۳ یک حکم بازرسی برای یکی از کاربران لاوابیت که مشکوک به دست داشتن در پورنوگرافی کودکان بود صادر شد. مشخص نیست آیا بسته شدن این سایت ارتباطی با این حکم داشته باشد.[۵]

این سرویس پس از اینکه مشخص شد ادوارد اسنودن یکی از کاربران آن بوده و از رایانامه خود در لاوابیت برای تماس با فعالین و وکیل‌های حقوق بشر در کنفرانسی که در فرودگاه بین‌المللی شرمتیوو مسکو بر‌گزار شده بود استفاده کرده به شدت مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت[۶] و نام‌نویسی ماهانه در آن سه‌برابر شد. لاوابیت حدود ۴۰ هزار ثبت ورود در روز و ۱٫۴ میلیون پیام در هفته داشته است و تنها با یک کارمند تمام‌وقت به فعالیت خود ادامه می‌داد. لادار لویسن که به گفتهٔ خودش پیش از این در مورد دیگری با دولت همکاری داشته، علت تعطیلی سرویس خود را در شرایط جدید، نگرانی‌اش در مورد مجبورشدن به تسلیم اطلاعات به دستگاه‌های اطلاعاتی پیش از حکم مستقیم دادگاه، و استفادهٔ آن‌ها از روش‌های محرمانه بیان کرد. لویسن در مورد شیوهٔ رمزنگاری اطلاعات در لاوابیت گفته است که داده‌های این سرویس با دو کلید عمومی و خصوصی رمزنگاری می‌شود و از کلید خصوصی با استفاده از یک گذرواژه محافظت می‌گردد به طوری که خود او امکان رمزگشایی این داده‌ها را ندارد، اما اگر کسانی ارتباط بین کارساز لاوابیت و کاربرانش را شنود کنند، به گذرواژهٔ کاربر دست پیدا خواهند کرد و می‌توانند اطلاعات را رمزبگشایند. لویسن شرط بازگشت این سرویس را ایجاد یک رویه قضایی که مانع کار دولت شود اعلام نمود. او که رایانشانی اصلی خودش هم در این ماجرا از دسترس خارج شده است گفت «اگر آنچه من در مورد رایانامه می‌دانستم می‌دانستید، ممکن بود شما هم دیگر از آن استفاده نکنید».[۷]

تنها ساعاتی پس از از کار افتادن لاوابیت، خدمات رایانامهٔ دیگری به نام سایلنت سرکل[و ۳] اعلام کرد که به صورت پیشگیرانه و برای جلوگیری از فاش شدن اطلاعات کاربرانش اقدام به خاموش کردن سرویس خود و پاک‌کردن همهٔ رایانامه‌های ذخیره‌شده‌اش کرده است.[۷]

واژه‌نامه[ویرایش]

  1. Ladar Levison
  2. Nerdshack LLC
  3. Silent Circle

منابع[ویرایش]