قهرمانی ویمبلدون ۲۰۰۹ - تکنفره مردان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| قهرمانی ویمبلدون ۲۰۰۹ | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| قهرمان : |  راجر فدرر |
|||||||||
| حریف : |  اندی رادیک |
|||||||||
| نتیجهٔ نهایی : | ۵–۷، ۷–۶(۶)، ۷–۶(۵)، ۳–۶، ۱۶–۱۴ | |||||||||
| رویدادها | ||||||||||
| تکنفرهها | مردان | زنان | boys | girls | ||||||
| دونفرهها | مردان | زنان | mixed | boys | girls | |||||
| Other events | ||||||||||
| Legends | ||||||||||
| WC Singles | ||||||||||
| WC Doubles | ||||||||||
نوشتار اصلی: قهرمانی ویمبلدون ۲۰۰۹
راجر فدرر در دیدار نهایی با نتیجهٰ ۵–۷، ۷–۶(۶)، ۷–۶(۵)، ۳–۶، ۱۶–۱۴ در مقابل اندی رادیک پیروز شد. رقابت آنها در دیدار نهایی با ۷۷ گیم، طولانیترین مسابقه از حیث تعداد گیم در تاریخچهٰ گرنداسلم در فینال انفرادی مردان بود و رکورد ۷۱ گیم را در آزاد استرالیای ۱۹۲۷ شگست. این رقابت همچنین طولانیترین ست پنجم را در یک فینال گرنداسلم انفرادی مردان با شکستن رکورد آزاد فرانسهٰ ۱۹۲۷ که تا گیم ۱۱–۹ پیش رفت، رقم زد.[۱] این مسابقه ۴ ساعت و ۱۷ دقیقه به طول کشید و ست پنجم به تنهایی ۹۵ دقیقه بود.[۲] این رقابت بیشترین بیننده فینالهای ویمبلدون را در بریتانیا از فینال ۲۰۰۱ داشت.[۳]
رافائل نادال مدافع عنوان قهرمانی بود، اما به دلیل آسیبدیدگی زانو از مسابفات کنارهگیری کرد.[۴]
محتویات |
سیدبندی [ویرایش]
|
|
مراحل نهایی [ویرایش]
| یکچهارم نهایی | نیمهنهایی | فینال | |||||||||||||||||||||||
 لیتون هیوییت |
۳ | ۷ | ۶۱ | ۶ | ۴ | ||||||||||||||||||||
| ۶ | اندی رادیک |
۶ | ۶۱۰ | ۷ | ۴ | ۶ | |||||||||||||||||||
| ۶ | اندی رادیک |
۶ | ۴ | ۷ | ۷ | ||||||||||||||||||||
| ۳ |  اندی ماری |
۴ | ۶ | ۶۷ | ۶۵ | ||||||||||||||||||||
| ۳ |  اندی ماری |
۷ | ۶ | ۶ | |||||||||||||||||||||
| WC |  خوآن کارلوس فررو |
۵ | ۳ | ۲ | |||||||||||||||||||||
| ۶ | اندی رادیک |
۷ | ۶۶ | ۶۵ | ۶ | ۱۴ | |||||||||||||||||||
| ۲ | راجر فدرر |
۵ | ۷ | ۷ | ۳ | ۱۶ | |||||||||||||||||||
| ۲۴ | تامی هاس |
۷ | ۷ | ۴ | ۶ | ||||||||||||||||||||
| ۴ |  نواک جوکوویچ |
۵ | ۶۶ | ۶ | ۳ | ||||||||||||||||||||
| ۲۴ | تامی هاس |
۶۳ | ۵ | ۳ | |||||||||||||||||||||
| ۲ | راجر فدرر |
۷ | ۷ | ۶ | |||||||||||||||||||||
| ۲۲ |  ایوو کارلوویچ |
۳ | ۵ | ۶۳ | |||||||||||||||||||||
| ۲ | راجر فدرر |
۶ | ۷ | ۷ | |||||||||||||||||||||
پانویس [ویرایش]
- ↑ «Federer triumphs in another English epic». espn.com. بازبینیشده در 2009-07-05.
- ↑ الگو:BBC Sport Today July 6th, 2009
- ↑ More than 11 million watch Roger Federer win Wimbledon final on BBC | TV ratings | Media | guardian.co.uk
- ↑ «Nadal pulls out of Wimbledon». uk.eurosport.yahoo.com. 2009-06-19. بازبینیشده در 2009-06-19.
