قادر عبدالله
حسین سجادی قائممقامی فراهانی با نام نویسندگی قادر عبدالله یکی از نویسندگان ایرانی است که از سال ۱۹۸۸ میلادی به کشور هلند مهاجرت کرده و پس از آموختن زبان هلندی در مدتی کوتاه، یکی از نویسندگان سرشناس هلند شده است. او یکی از نوادههای میرزا ابوالقاسم قائممقام فراهانی، سیاستمدار صاحبنام دوران قاجار، که اهل هنر و ادبیات نیز بود، است.[۱]
قادر عبدالله نویسندگی را با نوشتن در روزنامهٔ «کار» ارگان سازمان چریکهای فدایی خلق ایران آغاز کرد و از او دو کتاب به زبان فارسی به نام «کردها چه میگویند؟» و «کردستان بعد از جنبش مقاومت» بهصورت زیرزمینی در دههٔ شصت در ایران منتشر شد. او نام مستعار «قادر عبدالله» را، که برگرفته از نام دو تن از دوستان کُردش که در همان سالها اعدام شده بودند، برای خود برگزید. وی پس از اعدام پسر عمویش در سال ۱۳۶۷ ایران را به مقصد هلند ترک کرد.[۲]
یکی از آخرین کارهای او «خانهٔ کنار مسجد» است که به هلندی نوشته شده است و ترجمهٔ آن به آلمانی (به آلمانی: Das Haus an der Moschee) مورد توجه قرار گرفت و بازتابهای گستردهای داشت. [۳] آثار وی به زبانهای گوناگون ترجمه شده است.
وی از سال ۱۹۹۳ به این سو تاکنون ده کتاب ادبی به زبان هلندی نوشته و ۸ جایزه ادبی دریافت کرده است. آثار وی بیشتر از کشور زادگاهش ایران و سرزمین محل زندگیش هلند میگویند. او در این باره گفته است: «من افکار ایرانیم رادر واژگان و مفاهیم هلندی خود میریزم. من به متون هلندیام رنگ، عطر و طعم ادبیات کهن فارسی میزنم.
به تازگی کتاب پیامبر او به زبان فارسی ترجمه و چاپ شده است.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
