فیروزآباد (بردسکن)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۰۷′۴۴″ شمالی ۵۷°۵۷′۱۷″ شرقی / ۳۵.۱۲۸۸۹° شمالی ۵۷.۹۵۴۷۲° شرقی / 35.12889; 57.95472

فیروزآباد
برج فیروزآباد
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان خراسان رضوی
شهرستان بردسکن
بخش شهرآباد
دهستان جلگه (بردسکن)
فیروزآباد بر ایران واقع شده‌است
فیروزآباد
۳۵°۰۷′۳۵″ شمالی ۵۷°۵۷′۱۱″ شرقی / ۳۵.۱۲۶۴° شمالی ۵۷.۹۵۳۱° شرقی / 35.1264; 57.9531
مردم
جمعیت ۶۶۱ نفر
مذهب شیعه
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۸۸۳ متر[۱]

فیروزآباد، روستایی است در استان خراسان رضوی، شهرستان بردسکن، بخش شهرآباد، دهستان جلگه.

جمعیت[ویرایش]

بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۶۱ نفر با ۱۹۵ خانوار بوده‌است.[۲]

آثار تاریخی[ویرایش]

برج فیروزآباد[ویرایش]

نوشتار اصلی: برج فیروزآباد


این اثر تاریخی در ۱۷ کیلومتری جنوب شهر بردسکن و در بخش شهرآباد در میان روستای فیروزآباد و بر روی ویرانه‌های بست دروازه ترشیز قدیم قرار دارد. شواهد باستان شناسی مؤید آثار زیستگاهی از صدر اسلام تا سده هفتم هجری در اطراف بنا است که بنا بر اقوال عبور امام رضا از این مسیر بوده‌است. مناره مزبور با ظاهری استوانه‌ای شکل و با ارتفاع فعلی ۱۸ متر با وجود عناصر تزئینی و نحوه آجرچینی نشان دهنده معماری به سبک و شیوه رازی است.

مناره فیروزآباد دارای دو کتیبه در بالا و پایین به خط کوفی است همچنین در داخل مناره نیز پلکانی به طور مارپیچ تعبیه شده‌است که روی هم رفته شواهد معماری انتساب این اثر را به عصر سلجوقی نشان می‌دهد.

این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.[۳]

محوطه فیروزآباد[ویرایش]

نوشتار اصلی: محوطه فیروزآباد


محوطه فیروز آباد مربوط به دوران تاریخی پیش از اسلام تا دوره تیموریان است و در شهرستان بردسکن، بخش مرکزی، روستای فیروز آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۹۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.[۴]

در جنوب و جنوب‌غربی روستای فیروزآباد ومنتهی‌الیه ساختمان‌های مسکونی، محوطه‌ای بزرگ باستانی وجود دارد که تنها بنای پابرجا و سالم آن مناره استوانه‌ای آجری است (برج فیروزآباد). محوطه مزبور شامل تپه‌ای مدور به ارتفاع ۱۲ متر و شعاع ۷۰ متر و با پیرامونی حدود ۴۰۰ متر، یک حصار گلی مستطیل شکل و بقایای ساختمان‌های داخل حصار می‌باشد که اکثراً تخریب شده و در حال حاضر به صورت تپه ماهورهایی در داخل حصار خودنمایی می‌کند. سالم ترین بخش معماری شهر سمت جنوب‌غربی و حدفاصل بارو و تپه مرکزی(بقایای ارگ)است. بقایای ساختمانی شامل دیوار‍های قطور خشتی و گلی و آجری و متعلق به اتاق‌های مربع و مستطیل باتاق‌های ورودی جناغی شکل می‌باشد. باروی شهر، گلی و در حال حاضر مرتفع‌ترین بخش آن بیش از ۳ متر ارتفاع ندارد ولی مسلماً ارتفاع آن بیشتر از این بوده‌است. سرتاسر بارو برج‌هایی مدور به فاصله ۱۰ متر از یکدیگر ایجاد شده‌است.

قدمت[ویرایش]

با توجه به آثار و شواهد موجود، موقعیت جغرافیایی و تاریخی، موقعیت مکانی آن نسبت به کندر، وسعت و گستردگی آن وانباشت و تراکم آثار و بقایای باستانی می‌توان به یقین اظهار نمود که این مکان همان ترشیز باستانی بوده‌است. مواد فرهنگی-تاریخی برجای مانده و مهم‌تر از همه سفال‌های موجود، گویای این واقعیت هستند که این مکان از دوران تاریخی قبل از اسلام تا دوره تیموری مسکونی و آباد بوده‌است.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «Maps, weather, videos, and information about Firuzabad, Iran». بازبینی‌شده در ۱۹/۶/۲۰۱۲. 
  2. وب سایت مرکز آمار ایران
  3. «پرونده ثبتی اثر برج فیروزآباد در فهرست آثار ملی ایران». دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر. بازبینی‌شده در ۳۰ خرداد ۱۳۹۱. 
  4. «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱. 
  5. «پرونده ثبتی محوطه فیروزآباد در فهرست آثار ملی ایران». دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر. بازبینی‌شده در ۲۹/۰۳/۲۰۱۲.