فرامرزنامه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

فرامرزنامه یکی از حماسه های منظوم ادبیات ایران است که در حدود قرن پنجم هجری کمتر از یکصد سال پس از شاهنامه فردوسی سروده شده است.سراینده فرامرزنامه ناشناخته است.موضوع داستان حول پهلوانیهای فرامرز پسر رستم است[۱].

محتویات

موضوع حماسه [ویرایش]

در این حماسه روزی کیکاووس با پهلوانان در محفلی نشسته بود که ناگهان کسی از راه می‌رسد که میگوید فرستاده نوشاد پادشاه هندوستان است و آمده تا از کیکاووس برای نجات هند از شر دشمنان یاری بجوید. دشمنانی که نوشاد را به فرستاد رسول به ایران وادار کرده بود چهار تن بودند.نخستین کناس دیو مرده خوار که هر ساله آمده و دختری را می‌رباید و تاکنون سه دختر نوشاد شاه را ربوده است. دومین کید شاه که از نوشاد باج سنگین می‌ستاند. سوم گرگی در بیشه مرزقون که به زبان آدمیان سخن می‌گوید و برای همین به گرگ گویا شهرت دارد. چهارم اژدهایی بداندیش و پنجمین سی هزار کرگدن در بیشه خومسار. از پهلوانان ایران نخست فرامرز است که خود را داوطلب می‌کند. و در پی او بیژن پسر گیو نیز به او می‌پیوندد و هر دو به اتفاق گروهی از پهلوانان ایرانی به سوی هندوستان می روند.

نسخ موجود [ویرایش]

از این داستان حماسی دو نسخه ناقص در دست است که یکی در موزه بریتانیا و دیگری در موزه فرانسه نگهداری می شود.نسخه تصحیح شده فعلی ۱۹۵۴ بیت دارد و سبک سرایش آن ملهم از شاهنامه فردوسی بوده است. در ایران این اثر تصحیح و منتشر شده است[۲].

جستارهای وابسته [ویرایش]

منبع [ویرایش]