طارق بن زیاد
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
طارق بن زیاد سردار مسلمان بود که در زمان ولید ابن عبدالملک اسپانیا را تسخیر کرد. جبلالطارق به نام او است.
مسلمانان و بربرهای شمال آفریقا در روز سوم آذر سال ۷۱۰ میلادی تحت فرماندهی طارق بن زیاد که خود ازآفریقاییان بربر و یکی از افسران برجسته موسی بن نصیر فرمانروای آفریقا بود، با ۱۲ هزار مرد جنگی از تنگه جبل الطارق گذشت و در اندک زمانی بخش عمده شبه جزیره ایبری را به تسخیر در آورد.
طارق بن زیاد که مردی هوشیار و شجاع بود (و بنا به نوشته بسیاری از مورخان از جمله ابن خلدون، ابن حبیب، ابن مفرج، احمد رازی و قلقشندی موسی بن نصیر و طارق هر دو ایرانی تبار بودهاند) دستور داد که بعد از ورود به اسپانیا، کشتیهای جنگی سپاهش سوزانیده شوند تا سربازان فکر فرار یا بازگشت را از سر خود بیرون کنند. بدین ترتیب برای اولین بار زمینه حضور نظامی مسلمانان در اروپا فراهم شد.
