کرنش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مکانیک محیط‌های پیوسته
BernoullisLawDerivationDiagram.svg
پایستگی جرم
پایستگی تکانه
معادلات ناویه-استوکس
دانشمندان
نیوتن · استوک · ناویه · کوشی· هوکدیگران

کرنش در اصطلاح فیزیک به تغییر در طول جسم جامد در هر جهت نسبت به طول آن جسم در همان جهت که در اثر اعمال نیرو (تنش) پدید می‌آید گفته می‌شود و آن را با علامت \epsilon نشان می‌دهند. ε= δ/L

انواع کُرنش[ویرایش]

کرنش جانبی[ویرایش]

نوشتار اصلی: کرنش جانبی


کرنش محوری[ویرایش]

کرنش محوری یا عمودی در یک میله تحت بارگذاری محوری را با تغییر شکل در طول واحد آن میله تعریف می کنیم.

با نشان دادن کرنش عمودی با ε حرف یونانی (اپسیلون) ، می نویسیم : ε=δ/L

که در فرمول بالا L طول میله و δ مقدار تغییر شکل آن می باشد.[۱]

کرنش حقیقی[ویرایش]

در کرنش حقیقی به جای استفاده از کل افزایش طول δ و مقدار اولیه L ، از مقادیر لحظه ای متوالی L که ثبت شده است ، استفاده می کنیم.

با تقسیم کردن هر تغیر طول در فاصله بین دو علامت معیار بر مقدار متناظر L ، کرنش های جزئی Δε=ΔL/L را به دست می آوریم.

با جمع کردن مقادیر متوالی Δε ، کرنش حقیقی را تعریف می کنیم . [۲]

ΣΔε = ΣΔL/L = ε

در واقع کرنش حقیقی از مجموع تغییر طول های لحظه ای تقسیم بر مقدار طول اولیه بدست می آید ولی کرنش مهندسی از تغییر طول نهایی تقسیم بر طول اولیه محاسبه می شود.

منابع[ویرایش]

  1. مقاومت مصالح ،فردیناند پی.بی یر، راسل جانسون ، جان تی.دی ولف ، ترجمه دکتر ابراهیم واحدیان ، ویراست چهارم ،صفحه 30
  2. مقاومت مصالح ،فردیناند پی.بی یر، راسل جانسون ، جان تی.دی ولف ، ترجمه دکتر ابراهیم واحدیان ، ویراست چهارم ،صفحه33