سرخو حرا
 |
ممکن است این مقاله نیازمند ویکیسازی باشد تا با استانداردهای کیفی ویکیپدیا همخوانی یابد. خواهشمندیم با افزودن پیوندهای داخلی مرتبط، یا با بهبود چیدمان به بهبود آن کمک کنید.
برای جزئیات بیشتر روی [نمایش] کلیک کنید.
هیچ دلیلی برای این برچسب ویکیسازی ذکر نشدهاست. میتوانید دلیلتان را با استفاده از پارامتر
|
نام علمی گونه: (Lutjanus argentimaculatus(Forsskal,۱۷۷۵
نام علمی مترادف: ندارد
نام انگلیسی: Mangrove red snapper
نام فارسی: سرخو حرّا
اندازه : حداکثر اندازه بدن به ۱۲۰ سانتیمتر و بطور متوسط تا ۸۰ سانتیمتر میرسد.
مشخصات : ردیفهای فلس بالای خط جانبی در قسمت جلو موازی با نیمرخ پشتی و در زیر بخش شعاعهای نرم باله پشتی بصورت مایل در میآید. ردیف فلسهای زیر خط جانبی افقی هستند. اولین کمان آبششی دارای ۱۶ تا ۲۰ عدد خار آبششی میباشد. بالهها کاملاً توسعه یافته بوده، باله پشتی دارای ۱۰ شعاع سخت و ۱۳ تا ۱۵ شعاع نرم و باله مخرجی دارای ۳ شعاع سخت و ۸ تا ۹ شعاع نرم میباشد. باله دمی تخت بوده و رنگ بدن قرمز قهوهای است که در بخش شکمی کمی کمرنگ تر است. روی خط جانبی دارای ۵۶ عدد فلس میباشد.
زیستشناسی : در آبهای کم عمق ساحلی زیست میکند و همچنین وارد مناطق جنگلی حرا نیز میشود، این ماهیان کاملاً شکارچی هستند و تغذیه آنها از بی مهرگان کفزی نظیر میگوها، خرچنگ و شاه میگوهای جوان و ماهیها صورت میگیرد. سرخوهای جوان و نابالغ در جنگلهای حرا و حتی بخشهای پائینی چشمههای آبهای شیرین نیز یافت میشود و سرانجام به مناطق ساحلی و سپس عمیق تر بخشهای صخرهای مهاجرت مینمایند و گاهی تا اعماق بالای ۱۰۰ متر نیز یافت میشوند.
نامهای مورد استفاده در جنوب ایران :
وسایل صید: قلاب دستی، ترال کف و گرگور.
منابع[ویرایش]
- صادقی، ناصر،۱۳۸۰:ویژگیهای زیستی و ریختشناسی ماهیان جنوب ایران، انتشارات نقش مهر،۴۳۸ ص.
- بلگواد، ه، لوپنتین، ب،۱۹۴۴:ماهیان خلیج فارس، ترجمه اسماعیل اعتماد و بابا مخیر،۱۳۶۹، انتشارات دانشگاه تهران،۲۵۷ص.
- نورنخش، حسین،۱۳۷۰:پژوهشی پیرامون صید، دریا و ابزیان خلیج فارس، انتشارات امیر کبیر.
