رصدخانه پارانال
مختصات: ۱۵″ ۲۴′ ۷۰°غربی ۳۸″ ۳۷′ ۲۴°جنوبی / خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار ۲۴٫۶۲۷۲۲شمالی
رصدخانه پارانال (به انگلیسی: Paranal Observatory) یک مرکز نجوم در کشور شیلی در آمریکای جنوبی است.
این رصدخانه در ارتفاع ۲۶۳۵ متری از سطح دریا قرار دارد. از تلسکوپهای بزرگ این مرکز میتوان چهار تلسکوپ وی ال تی را نام برد که همگی متعلق به سازمان رصدخانه جنوبی اروپا هستند.
آرایش تلسکوپهای خیلی بزرگ (VLT) ناوگانی از امکانات که برای منجمان اروپایی در آغاز هزاره سوم به شمار میروند. پیشرفتهترین تجهیزات نوری جهان، مرکب از چهار واحد تلسکوپ با آینههای اصلی به قطر ۸٫۲ متر و چهار تلسکوپ متحرک کمکی به قطر ۱٫۸ متر. این تلسکوپها میتوانند با هم در گروههایی دوتایی یا سه تایی کار کنند، به صورت یک تداخل سنج قول پیکر، تلسکوپ بسیار بزرگ تداخل سنج ESO، به منجمان اجازه میدهد تا جزئیاتی مطابق با جزئیات یک تلسکوپ بسیار بزرگ را مشاهده کنند.
همچنین واحد تلسکوپهای ۸٫۲ متری میتوانند به صورت مجزا بکار گیری شوند. با یک تلسکوپ این چنینی، میتوان تصاویر اشیا سماوی کمرنگ با قدر ۳۰ را در یک ساعت پرتو گیری بدست آورد. این برابر است با مشاهده شی که ۴ بیلیون بار کم نور تر از چیزی ست که بتوان بدون کمک چشم دید. تلسکوپهای بزرگ Antu, Kueyen, Melipal و Yepun نامیده میشوند.این نامها چه معنی میدهند؟
جزئیات بیشتر در زمینه اطلاعات در مورد VLT در «کتاب سفید VLT» گرد آوری شده که به آدرس(http://www.eso.org/public/astronomy/teles-instr/whitebook) در دسترس است. کتاب سفید اطلاعات کاملی از دوارن برنامه ریزی و مرحله ساخت VLT ارائه میدهد و آخرین اطلاعات را تا زمان اولین واقعه نور را در VLT که اواخر می۱۹۹۸ روی داده را در خود ثبت کردهاست. کتاب سفید بر مبنای تعداد زیادی از اسناد و مقالات در قلمرو و سطوح مختلف بوده و توجه داشته باشید که این اسناد در جای دیگری نگهداری نمیشوند.
محتویات |
[ویرایش] تلسکوپها و تجهیزات
دستور کار تجهیزات VLT خیلی نقشههای بلند پروازانه و غیر قابل تصوری برای یک رصدخانه است.که شامل میدان بزرگ تصویرگر چند-کاناله، دوربینهای تصحیح شده سازگار با نور و طیف نگارها، و نیز کیفیت بالا و چند-شیئی طیف نگارها و تامین کننده ناحیه عریض طیفی، از عمق اشعه فرابنفش (۳۰۰ نانو متر) به میانه اشعه فروسرخ (۲۴ میکرو متر) برای طول موجها است. واحد تلسکوپهای ۸٫۲ متری در مکان فشردهای هستند، کنترل کنندههای گرمایی در ساختمان قرار داشته و همزمان با تلسکوپها میچرخند.این طراحی کمترین ناسازگاری با عوامل شرایط رصدی همچون هوای متلاطم در محفظه تلسکوپ ندارد، که میتوانست به سبب تغییرات درجه حرارت و جریان باد طور دیگری باشد.
اولین واحد تلسکوپها با نام "Antu" در ۱ آپریل ۱۹۹۹ وارد جریان عملیات علمی شد. امروزه تمام چهار واحد تلسکوپ و چهار تلسکوپ کمکی فعال هستند.پیش از این، VLT ساخته شده از اعتبار زیادی در میان هیئت رصدگران برخوردار است.
[ویرایش] تداخل سنج VLT
تلسکوپها ی رصد خانه VLT میتوانند به تنهایی و مستقیما در گروههای دوتایی یا سه تایی با هم کار کنند، به عنوان تداخل سنج VLT (VLTI)، طوری عمل میکند که یک تلسکوپ غول پیکر و بزرگتر عمل میکند و میتواند جزئیات را تا بالای ۲۵ بار بهتر از هر تلسکوپ پالایش و رصد کند. در تداخل سنج VLT، شعاع نور با استفاده از یک سیستم پیچیده از آینهها در تونلهای زیر زمینی ترکیب میشود. این ازدحام مسیرهای نور باید در تعادلی کمتر از یک هزارم میلیمتر نگه داشته شوند. VLTI میتوانند تصاویر را با یک کیفیت زاویهای از میلی قوس ثانویه بازسازی کنند، که وسایل آن در اصل میتوانند دو چراغ جلو ماشینی را در ماه تمایز دهند.
[ویرایش] تلسکوپهای متحرک
اگر چه چهار واحد تلسکوپ ۸٫۲ متری میتوانند در VLTI ترکیب شده و بیشتر ازیک بار این تلسکوپهای بزرگ برای دیگر منظورها استفاده شوند. آنها فقط در دسترس رصدگرهای تداخل سنج برای تعداد محدودی از شبهای سال هستند.
چنانکه VLTI از هر شب بهره برداری میکند، چهار تلسکوپ کمکی اختصاصی(ATs) ۱٫۸ متری در دسترس هستند. ATsها بر روی شیارهایی سوار شدهاند تا بتوانند به دقت بین موقعیتهای تعین شده حرکت کنند. به واسطه این موقعیتها، اشعههای نوری خودشان را در VLTI ترکیب میکنند. ATs تلسکوپهای خیلی غیر عادی هستند. در گنبد محافظتی بسیار فشرده شان، تجهیزات الکترونیکی خود، سیستم تهویه، هیدرولیک و سیستمهای خنک کننده را حمل میکنند. هر AT یک انتقال دهنده دارد که تلسکوپ را بلند کرده و آن را از یک موقعیت به موقعیت دیگر حرکت میدهد. تقریبا مشابه یک حلزون که با خانهای که پیرامونش قرار دارد حرکت میکند.
[ویرایش] پیوند به بیرون
 |
این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
