رشک قضیب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رشک قضیب (penis envy) در اصطلاحات روان‌کاوی فرویدی، احساسی است که دختران در لحظه متوجه شدن این‌که اندام جنسی نرینه ندارند حس می‌کنند.[۱]

به باور فروید، لحظه‌ای که دختربچه متوجه می‌شود که اندام جنسی نرینه ندارد لحظه‌ای اساسی در تشکیل هویت جنسی او است. به گفته فروید، واکنش متناظر رشک قضیب در پسران در لحظه‌ای رخ می‌دهد که آن‌ها متوجه می‌شوند دختران آلت جنسی مردانه ندارند. فروید این را «اضطراب اختگی» (castration anxiety) می‌نامند.

در متن‌های غیرعلمی امروزی گاه از اصطلاح «رشک قضیب» برای اشاره به احساس زنانی استفاده می‌شود که آرزوی مرد بودن دارند.

دیدگاه‌های متفاوت[ویرایش]

در مورد دختران، فروید بر این باور بود که رشک قضیب هیچگاه به طور کامل از میان نمی‌رود و تمامی زنان تا حدّی در این مرحله تثبیت شده باقی می‌مانند و از این جهت احساس کمبود می‌کنند. روان‌شناسانی چون خانم کارن هورنی این نظریه را رد کرده و آن را نادقیق و برای زنان تحقیرآمیز دانسته‌اند. کارن هورنی در مقابل بر این باور است که مردان به دلیل این که نمی‌توانند موجود دیگری را به دنیا آورند با احساس کمبود و نقص دست و پنجه نرم می‌کنند.

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors، "Penis envy،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Penis_envy&oldid=459411135 (accessed November ۱۰، ۲۰۱۱).

  1. برابرنهاده‌های فرهنگستان زبان فارسی: دفتر هشتم. بازدید: نوامبر ۲۰۱۱.