رابرت والپول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رابرت والپول
Retuched Painting of Robert Walpole.jpg
شناسنامه
نام کامل رابرت والپول، ارل آرفورد
زادروز ۲۶ اوت ۱۶۷۶
زادگاه هافتون هال، نورفولک[۱]، انگلستان
تاریخ مرگ ۱۸ مارس ۱۷۴۵
محل مرگ لندن[۱]، انگلستان
اطلاعات سیاسی
حزب سیاسی ویگ
سمت اولین نخست‌وزیر بریتانیای کبیر
سمت‌های پیشین صدراعظم اکسچکر
Robert Walpole Signature.svg

رابرت والپول، ارل اول آرفورد (به انگلیسی: Robert Walpole, 1st earl of Orford) (زادهٔ ۲۶ اوت ۱۶۷۶ - درگذشتهٔ ۱۸ مارس ۱۷۴۵) که در فاصلهٔ ۱۷۲۵ تا ۱۷۴۲ با عنوان سر رابرت والپول شناخته می‌شد[۱]، سیاستمدار بریتانیایی عضو حزب ویگ و نخستین نخست‌وزیر بریتانیای کبیر از ۱۷۱۵ تا ۱۷۱۷ و ۱۷۲۱ تا ۱۷۴۲ بود.[۲] او طولانی‌ترین زمان نخست‌وزیری را در مقایسه با دیگران داشت و نخستین کسی بود که ساکن شماره ۱۰ خیابان داونینگ شد.[۲] دوران بر سر کار بودن والپول مصادف با آرامش و موفقیت‌های اقتصادی برای کشور بود هرچند که خود او را به دغل‌کاری در دولت متهم می‌کردند. رابرت والپول در ۱۷۴۲ مقام ارل را دریافت نمود.[۲]

زندگینامه[ویرایش]

رابرت والپول در ۱۶۷۱ در هافتون در نورفولک زاده شد. او پس از تحصیل در کمبریج در ۱۷۰۱ به عضویت حزب سیاسی ویگ درآمد و نمایندهٔ مجلس شد. در ۱۷۰۸ او به دبیری وزارت جنگ و در ۱۷۱۰ به مقام خزانه‌داری نیروی دریایی منصوب شد.[۳] والپول در ۱۷۱۲ و به هنگام استقرار دولت توری به اتهام فساد در برج لندن زندانی شد اما جرج بکم او را بار دیگر به سر کار بازگرداند و در ۱۷۱۵ او را صدراعظم اکسچکر ساخت.

والپول یک بار دیگر در ۱۷۲۱ و در پی فروپاشی مالی شرکت دریای جنوب به مقام صدراعظمی رسید و از آن به بعد به‌طور گسترده‌ای از او با عنوان «نخست وزیر» که تا آن زمان چنین عنوانی مورد استفاده قرار نگرفته بود یاد شد. او فردی زیرک بود که با اعضای هیأت قانونگزاری پارلمان مشورت می‌کرد و برای جلب توجه آنها سیاست‌های دریافت مالیات کم را اعمال نمود. او همچنین مورد توجه جرج یکم و جرج دوم قرار داشت که وجود او را در حکومت ضروری می‌دانستند.[۳] با این حال محبوبیت او در دههٔ ۱۷۳۰ و به دنبال توطئه اکسایز و عدم تمایل والپول برای ورود به جنگ‌های خارجی رو به کاهش نهاد. رابرت والپول نتوانست از تبعات وقوع جنگی که در ۱۷۳۹ با آن مخالفت کرده بود به‌طور کامل رهایی یابد و درنتیجه در ۱۷۴۲ از مقام خود استعفا داد.[۳]

بسیاری دوران حضور او در قدرت را عاملی برای افزایش نفوذ مجلس عوام انگلیس در قانون اساسی آن کشور می‌دانند.[۳]

رابرت والپول در ۱۷۲۵ به مقام شوالیه و در ۱۷۴۲ به مقام ارل منصوب گردید.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «Robert Walpole, 1st earl of Orford». Britannica Online Encyclopedia. بازبینی‌شده در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۰. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ «Robert Walpole». Oxford University Press. بازبینی‌شده در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۰. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ David Crystal. The Cambridge Biographical Encyclopedia. Second edition ed. Cambridge University Press, 1995. p.979. ISBN 0-521-43421-1.