کلمنت اتلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کلمنت اتلی
نخست‌وزیر بریتانیا
مشغول به کار
ژوئیه ۱۹۴۵ – اکتبر ۱۹۵۱
پادشاه جرج ششم
پس از وینستون چرچیل
پیش از وینستون چرچیل
نماینده پارلمان بریتانیا
رهبر حزب کارگر
قائم مقام نخست وزیری
قائم مقام رهبری حزب کارگر
دبیر امور ممالک سلطنتی
مشاور دوک نشین لندکستر
اطلاعات شخصی
تولد کلمنت ریچارد اتلی
۳ ژانویهٔ ۱۸۸۳(۱۸۸۳-01-0۳)
لندن، انگلستان
مرگ ۸ اکتبر ۱۹۶۷ (۸۴ سال)
لندن
ملیت Flag of the United Kingdom.svg بریتانیا
حزب سیاسی حزب کارگر بریتانیا
همسر ویولت اتلی
فرزندان جانت، فیلیسیتی، مارتین، الیسون
محل تحصیل دانشگاه اکسفورد
پیشه ، سیاستمدار

کلمنت ریچارد اتلی (به انگلیسی: Clement Attlee) ارل اتلی متولد ۱۸۸۳ سیاستمدار بریتانیایی از حزب کارگر بریتانیا و نخست وزیر این کشور بمدت ۶ سال از ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۱ بود او همچنین رهبر حزب کارگر بمدت بیست سال از ۱۹۳۵ تا ۱۹۵۵ بود که طولانی ترین زمان ریاست این حزب تا به امروز است.

او اولین شخصی است که عنوان قائم مقام نخست وزیری را در زمان دولت جنگی ائتلافی وینستون چرچیل در خلال جنگ جهانی دوم را داشت.

کلمنت اتلی اولین نخست وزیر کارگری است که تمام یک دوره در این مقام باقی‌ماند. و این در حالی بود که مجلس دارای اکثریت کارگری با او همراه بود.

او در ۱۹۲۲ وارد مجلس شد و خیلی زود ترقی کرد در دولت اقلیت رمزی مک دونالد در ۱۹۲۴ وزیر بود. وی تا ۱۹۵۵ همچنان عضو مجلس بحساب می امد. بعد از شکست سنگین حزب کارگر در ۱۹۳۱ او قائم مقام حزب شده و چهار سال بعد به مقام رهبری حزب پس از استعفای جرج لنسبری رسید. بعد از کنار گذاشتن سیاست‌های سابق حزب مبتنی بر ارامش و پاسیفیسم و از سیاست‌های نویل چمبرلین که سعی داشت با هیتلر مذاکره کند بشدت انتقاد کرد. او حزب کارگر را وارد دولت ائتلافی وینستون چرچیل کرد. دوسال بعد قائم مقام نخست وزیر شد. بعد از جنگ کابینه ائتلاف از هم گسست و اتلی حزب کارگر را به بردی بزرگ در انتخابات عمومی رهبری کرد. دولت او بر پایه مسائل بعد از جنگ بود به عنوان مثال از بین بردن بیکاری با تاکید بر سیاست‌های اقتصادی کینزی و گسترش خدمات عمومی. دولت او ملی سازی صنایع بزرگ و دارایی‌های عمومی را بعهده گرفت. همچنین سیستم بهداشت و سلامت عمومی را به وجود اورد. سیاست‌های اقتصادی کینزی او بوسیله حزب محافظه کار (بریتانیا) و برای سه دهه اینده ادامه داده شد تا زمان نخست وزیری مارگارت تاچر در ۱۹۷۹. دولت او همچنین بر استعمار زدایی در بیشتر بخشهای امپراتوری بریتانیا نظارت کرد. بعد از اینکه حزب کارگر بار دیگر در ۱۹۵۰ در انتخابات برنده شد او در ۱۹۵۱ استعفا داد.

او از بعد تاریخی امروزه هم مورد احترام است. در سال ۲۰۰۴ او از طرف ۱۳۹ نهاد و شخصیت اکادمیک به عنوان بزرگترین نخست وزیر بریتانیا در قرن بیستم انتخاب شد.

از دیگر سوابق می‌توان به درجه سروانی در جنگ جهانی اول ( دارای شش نشان ) و شرکت او در حمله به ترکیه عثمانی و همچنین شرکت در لشکرکشی به عراق ( هر دو در خلال جنگ جهانی اول ) اشاره کرد.
وی در ۸ اکتبر ۱۹۶۷ در سن ۸۴ سالگی در گذشت.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]