دولت ناکام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دولت ناکام، اصطلاحی در علوم سیاسی‌است. این اصطلاح برای اشاره به دولت‌هایی به‌کاربسته می‌شود که در پیاده‌سازی دو وظیفهٔ پایه‌ای دولت-ملت‌ها در جهان مدرن، ناکام مانده‌اند: نخست ناتوانی در اعمال حاکمیت سرزمینی-جغرافیایی بر قلمروی خود؛ دودیگر ناتوانی در حافظت از مرزهایش. توان اعمال حاکمیت دولت‌های ناکام ضعیف است چنان‌که آنان توان انجام وظایفِ اداری-سازمانی مورد نیاز برای کنترل مردم و منابع را نمی‌دارد و تنها قادر به ارائهٔ خدماتِ عمومی، در سطح حداقلی‌اند.[۱]

از انجا که تعریف دولت: سازمانی است که انحصار کاربرد مشروع زور یا خشونت را در قلمرو خود دارد، دولت هایی که انحصار کاربرد زور یا خشونت را در قلمرو خود از دست می دهند دولت ناکام خوانده می شوند. مثل سومالی یا افغانستان در دوره ی جنگ های داخلی. این تعریف از دولت ناکام را الکساندر ونت در نظریه ی اجتماعی سیاست بین الملل خود ارائه می دهد.[نیازمند منبع]

منابع[ویرایش]