دولتشاه سمرقندی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
برای دیگر کاربردها، دولتشاه (ابهامزدایی) را ببینید.
دولتشاه سمرقندی (۸۴۲-۹۰۰ ه.ق) تذکرهنویس و شاعر قرن نهم هجری است.
دولتشاه سمرقندی، فرزند علاءالدوله بختی شاه غازی اسفراینی، تذکرهنویس و شاعر، متخلص به علایی، از نجیبزادگان خراسان و از ملازمان امیر علیشیر نوایی و سلطان حسین بایقرا بود. وی مردی خوشطبع و درویشصفت بود. دولتشاه کتاب تذکرةالشعرای خود را در شرح حال شعرا از آغاز شعر فارسی تا روزگار مؤلف به نام سلطان حسینمیرزا بایقرا تألیف کرد. این کتاب هرچند شهرت بسیار دارد اما در بارهٔ شعرایی که پیش از زمان او میزیستند، مطالب آن اغلب اعتبار ندارد.
[ویرایش] منبع
اثرآفرینان، زندگینامهٔ نامآوران فرهنگی ایران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، جلد سوم
