دانشگاه بریگم یانگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۰°۱۵′ شمالی ۱۱۱°۳۹′ غربی / ۴۰.۲۵۰° شمالی ۱۱۱.۶۵۰° غربی / 40.250; -111.650

دانشگاه بریگم یانگ
Brigham Young University
نمایی از ساختمان «کلاریون» که یکی از قدیمی‌ترین بناهای دانشگاه می‌باشد
نمایی از ساختمان «کلاریون» که یکی از قدیمی‌ترین بناهای دانشگاه می‌باشد
شعار:
تاسیس: ۱۸۷۵
نوع دانشگاه: خصوصی
ایالت: یوتا
شهر: پروو
پشتوانه مالی: ۷۰۰ میلیون دلار آمریکا
رئیس دانشگاه: سیسیل ساموئلسون
هیئت علمی: ۱۶۰۰ تمام وقت ۵۵۰ نیمه وقت
کارکنان: ۱۲۰۰ تمام وقت ۹۰۰ نیمه وقت
تعداد دانشجویان: بیش از ۳۴۰۰۰ دانشجو
وبگاه: http://www.byu.edu

دانشگاه بریگم یانگ (به انگلیسی: Brigham Young University) بزرگ‌ترین دانشگاه مذهبی در ایالات متحده آمریکا است که در پرووو ایالات یوتا واقع شده است.

این دانشگاه سومین دانشگاه بزرگ خصوصی در آمریکاست. بیش از ۹۸ درصد جمعیت دانشجویی ۳۸،۰۰۰ نفری این دانشگاه اعضای کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان هستند.

در سال ۱۹۸۹ میلادی، دانشگاه بریگم یانگ، که متعلق به کلیسای مورمون است، شعبه خارجی خود را بر روی کوه اسکوپوس در اورشلیم، اسرائیل افتتاح کرد.[۱]

امور آکادمیک[ویرایش]

در ۱۹۹۲ دانشگاه پیش نویس جدیدی در خصوص آزادی دانشگاهی تدوین کرد که بیان می‌کرد محدودیت‌هایی بر اظهار نظرهای دانشجویان یا در عموم که (۱) به جای تحلیل یا بحث دکترین یا سیاست بنیادین کلیسا، آن را نقض یا با آن مخالفت کند؛ (۲) عمداً کلیسا یا رهبران اصلیش را مورد حمله قرار داده یا مسخره کند؛ یا (۳) میثاق افتخار دانشگاه را به دلیل نادرست، غیر قانونی، بی عفت، بی حرمتی، یا بیش از حد بی احترامی به دیگران بودن زیر پا بگذارد قرار داده می‌شود.» این محدودیت‌ها منجر به برخی مجادلات شد زیرا چندین استاد طبق قانون جدید مورد تنبیه انضباطی قرار گرفتند. انجمن استادان دانشگاهی آمریکا ادعا کرد «این محدودیت‌ها نقض آزادی دانشگاهی به طرز دردآوری رایج است و وضع آزادی دانشگاهی به طر دردآوری بد است.» قوانین جدید تاثیری بر اعتبارسنجی BYU نگذاشته است زیرا به گفته نایب رییس امور آموزشی دانشگاه نهاد اعتبار سنجی منتخب این دانشگاه اجازه می‌دهد «کالج‌ها و دانشگاه‌های مذهبی محدودیت‌هایی بر آزادی دانشگاهی اعمال کنند تا زمانی که آن محدودیت‌ها را صادقانه منتشر کنند». AAUP از این که این محدودیت‌ها به درستی از پیش تبیین نشده انتقاد کرد.

زندگی دانشجویی[ویرایش]

مأموریت ذکر شده BYU یاری رساندن به افراد در جستجویشان برای کمال و حیات ابدی است.» بدین ترتیب رهبران بی وای یو آن را ابتدائاً نهادی مذهبی می دانند که، در آن آموزش مذهبی و سکولار به شیوه‌ای درهم آمیخته است که در هر دو بالاترین استانداردها را دارد. این درهم آمیختگی جنبه‌های سکولار و مذهبی یک دانشگاه مذهبی به خود بریگم یانگ بر می‌گردد که وقتی کلیسا این دانشگاه را خرید به کارل جی مزر گفت: «من می‌خواهم شما به یاد بیاورید که فقط نباید الفبا یا جدول ضرب را بدون روح خدا یاد بدهید.» برخی قدیسان آخرالزمان و برخی رهبران کلیسا و دانشگاه آن را «دانشگاه خداوند» دانسته‌اند. این عبارت در اشاره به مأموریت دانشگاه در جهان ب عنوان یک «سفیر» کلیسای قدیسان آخرالزمان و بنابراین برای مسیح استفاده شده است. در گذشته برخی دانشجویان و استادان با این عنوان مخالفت کرده‌اند چرا که معتقد بودند به این معناست که مسئولین دانشگاه مورد الهامات الهی هستند و نمی‌شود با آنها مخالفت کرد. در مقابل مسئولین گفته‌اند این لقب بیشتر بیانگر هدفی است که دانشگاه برای آن تلاش می‌کند نه وضعیت فعلی آن. رهبران استادان و دانشجویان را تشویق می‌کنند این هدف را با پیروی از تعالیم دین شان، تبعیت از میثاق افتخار دانشگاه و در اختیار دیگران گذاشتن دانشی که در حین تحصیل در آن به دست می‌آورند؛ برآورده سازند.

بی وای یو دانشجویان عضوی کلیسای کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان آن از نظر مذهبی فعال باشند. همه دانشجویان چه عضو کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان و چه غیر عضو آن باید به همراه تقاضای پذیرش خود از یک رهبر اسقفی یک تاییدیه به همراه بیاورند. بیش از ۹۰۰ اتاق در پردیس بی وای یو به منظور اجتماعات کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر زمان مورد استفاده قرار می‌گیرند. بیش از ۱۵۰ گروه هر یکشنبه در پردیس بی وای یو مراسم بر‌گزار می‌کنند. «پردیس بی وای یو با بیش از ۲۴،۰۰۰ نفر شرکت کننده در مراسم خدمت کلیسا در پردیس، یکی از شلوغ ترین و بزرگترین مراکز عبادت در جهان است.»

روابط با ایران[ویرایش]

در سال ۱۹۳۹، رضاشاه پهلوی از آمریکا درخواست فرستادن متخصصین کشاورزی به ایران نمود. فرانکلین هریس، استاد و رئیس دانشگاه بریگم یانگ، در پاسخ به درخواست وی به ایران آمد.[۲]

دانشگاه BYU یوتا و اعزام کارشناسان آموزشی به ویژه آموزش عشایر به ایران[ویرایش]

دو ماه پس از اینکه در ماه ژوئن ۱۹۵۰ (سال ۱۳۲۹شمسی) هری ترومن رئیس جمهور آمریکا قانون «اقدامات برای توسعه جهانی» را امضا کرد، دکتر فرانکلین هریس عازم مذاکره برای یک توافقنامه جهت ارائه کمک های فنی به دولت ایران شد. در ماه اکتبر همان سال، سفیر آمریکا آقای هنری گریدن و علی رزم آرا نخست وزیر ایران «برنامه همکاری های فنی برای توسعه روستایی» را امضا کردند. این برنامه اولین توافقنامه بین‌المللی اصل چهار بود[۳].

پس از امضای این توافقنامه، دولت آمریکا از دانشگاه بریگم یانگ BYU-Brigham Young University در شهر «پراوو» ایالت یوتا برای مشارکت در برنامه اصل چهار در ایران دعوت کرد. برنامه اصل چهار ابتدا تحت مدیریت آقای فرانکلین هریس بود که قبلا به مدت ۲۴ سال به عنوان رئیس دانشگاه BYU خدمت کرده بود. دولت آمریکا نقش این دانشگاه و کالج کشاورزی دانشگاه ایالتی یوتا را به عنوان برنامه ریزی، به کار گیری نیروی انسانی و اجرای برنامه اصل چهار تعیین نمود[۴]. دانشگاه BYU چهار گروه کارشناس آموزشی (آموزشگر) را برای کمک به اصلاح ضعف های سیستم آموزشی ایران اعزام نمود. گروه اول متشکل از شش آموزشگر در سال ۱۹۵۱ (۱۳۳۰ شمسی) جهت ارتقای آموزش ابتدایی، راه اندازی و تاسیس مدارس عشایری، و نظارت بر برنامه اجرایی اصل چهار اعزام شدند. یکی از اعضای اولین گروه کارشناسان آموزشی آقای «گلن گیگن» بود که به منظور تاسیس مدارس عشایری اعزام شد. در سال ۱۹۵۳ نیز دوازده نفر دیگر برای کمک به توسعه آموزش در مقاطع ثانویه (بالاتر از ابتدایی) در نقاط مختلف ایران اعزام شدند. در پاییز ۱۹۵۷ سومین گروه پرسنل این دانشگاه برای سایر اقدامات فرهنگی و مبحث انرژی وارد ایران شدند. همچنین نهایتا در سال ۱۹۵۹ گروه چهارم جهت مشاوره در زمینه آموزش عالی اعزام شدند. این گروه ها در ایجاد و به روز رسانی برنامه های آموزشی بسیار موفق بودند[۵].

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

http://en.wikipedia.org/wiki/Brigham_Young_University

  1. http://ce.byu.edu/jc/application-info.cfm, BYU Jerusalem Center
  2. Mormon Wards as Community Jessie L. Embry. Published by Global Academic Publishing, ۲۰۰۱. ISBN 1-58684-112-2, 9781586۸۴۱۱۲۶ pp.۸۴
  3. Hendershot, Clarence, 1965, White Tents in the Mountains: A Report on the Tribal Schools of Fars Provine, Communication Resources Branch, U.S AID/Iran: P1
  4. Ernest L. Wilkinson, Brigham Young University, the First One Hundred Years, Volume 4, 1976, Page 357
  5. Ernest L. Wilkinson, Brigham Young University, the First One Hundred Years, Volume 4, 1976, Page 358

پیوند به بیرون[ویرایش]