خط جیا گو ون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Shang-Orakelknochen excerpt adjusted for contrast.jpg

جیا گو وِن (به چینی: 甲骨文) خط نوشته‌هایی است که در چین باستان بر روی کاسه‌های لاک‌پشتان و یا استخوان‌های گاو یا جمجمه آهوان حکاکی می‌شده. این خط در دوران سلسله‌شان رایج بود است که بیش از ۳ هزار سال قدمت تاریخی دارد. از آنجا که این کتیبه‌ها با چاقوی برنز یا یشمی مستقیماً بر روی کاسه‌ها یا استخوانهای سفت حکاکی شده لذا خط و حروف غالباً خط راست بوده و شکل این حروف طبیعتاً به شکل چهار گوشه در آمده‌است. امروزه هیروگلیف‌های چینی کماکان این خصوصیات را حفظ کرده‌است. گفته می‌شود این خطوط اولین‌بار در سال ۱۸۹۹ توسط وان ای ژون (王懿榮; ۱۸۴۵-۱۹۰۰) شناسایی شد و در نزدیکی دهکده‌ای در حومه شهر آن یان استان خه نان کنونی از زیر خاک بیرون آمد.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]