حماسه اینگوار بزرگ‌مسافر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اینگوار بزرگ‌مسافر یا اینگوار، رهسپار بزرگ (به ایسلندی: Yngvars saga víðförla) افسانه‌ای حماسی است که توسط اُدر سنراسون در قرن دوازدهم، نوشته شده‌است.

داستان این حماسه ماجرایی است از واپسین اعزام نیروهای وایکینگ به دریای مازندران در سال ۱۰۴۱ میلادی و احتمالاً در رابطه با مبارزهٔ گرجستان-بیزانس در نبرد ساسیرتی که نیروهای وارانگیانس در آن شرکت کردند. عناصر این داستان حماسی با رویدادهای تاریخی به میزان قابل توجهی در هم تنیده‌اند.

این لشکرکشی با سفر اینگواراز سوئد آغاز شده و به سرزمین‌های جنوبی ولگا و شرقیون (به نروژی: Serkland) می‌رسد. حدود بیست و شش سنگ از اینگوار وجود دارد که ۲۳ عدد از آنان در دریاچهٔ مارلین در منطقهٔ اوپلاند است.

منابع[ویرایش]