حروف چینی
حروف چینی یا حروف هان واژهنگار یا لوگوگرامهایی هستند که برای نوشتن چینی (هانتسو)، ژاپنی (کانجی) و به میزان کمتری کرهای (هانجا) مورد استفاده قرار میگیرند. حروف چینی در گذشته برای نگارش ویتنامی (هانتو) به کار برده میشد. تعدادی از زبانهای کوچکتر آسیایی نیز در گذشته از این کاراکترها استفاده کرده یا هماینک نیز استفاده میکنند. سامانه نگارش زبان چینی کهنترین روش نگارشی است که در طول تاریخ بیوقفه از آن استفاده شده است. بیش از ۴۷۰۰۰ کاراکتر چینی وجود دارد که بخش بزرگی از آن امروزه به ندرت به کار برده میشود.
در سامانۀ نگارش چینی، هر یک از کاراکترها تکهجایی هستند و به طور معمول با یکی از هجاهای گفتاری مطابقت میکنند. این هجاها هر کدام دارای معنایی پایهای و ساده هستند. با این حال، هر چند که بعضی از معانی و واژهها با یک هجای ساده نوشته میشوند، برای نوشتن بیشتر آنها در چینی ماندرین به دو یا بیش از دو کاراکتر نیاز است و بنابر این چندهجایی محسوب میشوند و از ترکیب آنها معناهای تازهای به وجود میآید که در عین ارتباط با معنای تکتک واژههای نخستین، مفهوم تازهای میآفرینند.
نگارخانه [ویرایش]
.jpg)
.svg)
جستارهای وابسته [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ حروف چینی موجود است. |
منابع [ویرایش]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Chinese character»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۰).
- آموزش آنلاین حروف چینی :
