حرز ابی دجانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حرز به دعایی گفته می‌شود که به گردن می‌آویزند.

مختصری از حرز ابی دجانه[ویرایش]

برخی معتقدان به وجود جن بر این باورند که این دعا در دفع جن موثر است و این دعا را از پیامبر اسلام می‌دانند که پیامبر، آن را به شخصی به نام ابی دجانه داده است چون شب هنگام جن‌ها ابی دجانه را در منزلش اذیت می‌کردند. (منابع مورد نظر در قسمت «اصل روایت» در همین مقاله آمده است)

اصل روایت[ویرایش]

در حیاة الحیوان (در باب قنفذ) بیهقی در دلائل النبوة از ابی دجانه که نامش سماک بن خرشه است روایت کرده که من برسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله شکوه کردم از اینکه چون در بستر بخوابم سوتی مانند سوت آسیا و جنجالی چون جنجال مگس عسل بشنوم و پرتوی چون برق، و سر بردارم و در برابر خود سیاهی بینم که بالا رود بدرازی صحن خانه‌ام و دست بپوستش کشم مانند پوست خارپشت است، و به چهره‌ام مانند شراره آتش افکند، فرمود: این جن خانه تو است ای ابو دجانه وانگاه دوات و کاغذ خواست و بعلی علیه السّلام فرمود بنویسد:

(سپس دعا را گفت)

ابو دجانه گفت: نامه را گرفتم و تا کردم و بخانه آوردم و زیر سرم نهادم و شب را آسوده خوابیدم و بیدار نشدم جز از فریاد کسی که می‌گفت: ای ابو دجانه ما را با این کلمات آتش زدی تو را بحق سرورت که این نامه را از ما بردار که ما را بازگشتی بخانه‌ات و در کنارت و در هر جا این نامه باشد نباشد، ابو دجانه گفت: برش ندارم تا رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلم اجازه دهد. ابو دجانه گفت: از این ناله و شیون و گریه پریان که شنیدم شبم دراز گذشت و بامداد نماز صبح را با رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله و سلم خواندم و آنچه آن شب از پریان شنیدم بوی گزارش دادم و هر آنچه هم من بآنها گفتم فرمود: ای ابو دجانه دست از این قوم بردار بدان که مرا براستی فرستاده آنان تا روز رستاخیز درد کشند.

این روایت در کتاب «جن‌ها همه جا هستند» سید محمد مهدی حسینی ص۳۲و۳۳ و همچنین در کتاب آسمان و جهان، محمد باقر کمره ای ج ۷ ص ۹۸ و ۹۹ که ترجمه کتاب السماء و العالم بحار است و همچنین در بحارالأنوار، علامه مجلسی، ج ۶۰ ص ۱۲۵ و ۱۲۶ و همچنین در المصباح، کفعمی، ص ۲۲۹نقل شده است.


در لغتنامهٔ دهخدا آمده: «سماک بن خرشة یا سماک بن اوس بن خرشة بن لوذان بن عبدودّبن ثعلبه انصاری ساعدی خزرجی، ملقب به ذوالمشهرة یکی از صحابهٔ رسول صلی اللّه علیه وآله . وی در غزوه بدر و هم احد در رکاب رسول صلی اللّه علیه وآله وسلم بود و به روز احد پیغمبر صلوات اللّه علیه او را شمشیری عطا فرمود. و در مدینه او را با عتبة بن غزوان مواخات داد. ابودجانه در جنگ یمامه با مسیلمه، بشهادت رسید و گویند او در قتل مسیلمه شرکت داشت و در ضعاف اخبار آمده است که او تا جنگ صفین بزیست و در آن جنگ حضور یافت حرزی به نام حرز ابی دجانه در کتب دعوات معروف است »[۱]

علامه مجلسی بحارالأنوار، ج ۶۰ ص ۱۲۵ و ۱۲۶

منابع[ویرایش]