جووانی بوکاچیو
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| تولد | ۱۶ ژوئن ۱۳۱۳ سرتالدو , توسکانی |
| مرگ | ۲۱ دسامبر ۱۳۷۳ سرتالدو , توسکانی |
| ملیت | ایتالیایی |
| همسر | ازدواج نکرد |
| پیشه | شاعر , نویسنده |
| صفحه در وبگاه IMDb | |
جووانی بوکاچیو (به ایتالیایی: Giovanni Boccaccio) (زاده ۱۶ ژوئن ۱۳۱۳ - درگذشته ۲۱ دسامبر ۱۳۷۳) یکی از چهرههای برجسته تاریخ ادبیات ایتالیاست. او را در کنار دانته یکی از اصلاحگران زبان ایتالیایی میدانند . بوکاچیو همچنین از مقامات دولتی فلورانس بود و فضای بسیاری از داستانهایش در این شهر میگذرد.
شهرت بوکاچیو نشأت گرفته از مجموعه قصههایی است که او در کتاب بسیار معروف خود دکامرون گردهم آوردهاست. بوکاچیو بنا به گفته خودش قصه نویسی را از هفت سالگی اغاز کرد و در طول عمرخود شیفته مسافرت و تفحص در آداب و رسوم و روحیات مردم بود.
[ویرایش] آثار
- دکامرون
- شکار دیانا
- فیلوکولو
- تزئیدا (تسیدا)
- رویای عاشقانه
- فیلوستراسو
- آمدتو
- درباره زنان نامی
- فیامتا
- کورباتچو
- نسبت نامه خدایان دوره شرک
- ترانههای شبانی
- نامه تسلیت آمیز به پینو دوروسی
- رساله ای در سرودهای دانته
[ویرایش] منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Boccaccio/»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۸)
|
|
