جنگ اسکونه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جنگ اسکونه
زمان
مکان اسکاندیناوی
نتیجه

جنگ اسکونه (به دانمارکی:Skånske Krig؛سوئدی:Skånska kriget؛ آلمانی:Schonischer Krieg) بخشی از جنگ‌های شمالی بود که در سرزمین‌های سوئد، دانمارک-نروژ و براندنبورگ رخ داد. این نبرد به خصوص در خاک اسکونه واقع در مرز میان دانمارک و سوئد، شدت بیش تری یافت. این جنگ در تاریخ آلمان به جنگ سوئد-براندنبورگ (به آلمانی:Schwedisch-Brandenburgischer Krieg) شهرت دارد.

جنگ هنگامی آغاز شد که سوئد در اتحاد با پادشاهی فرانسه، با چندین کشور اروپایی درگیر شد ؛ زیرا، هم زمان در اروپای غربی، جنگ هلند جریان داشت. جمهوری هلند از دانمارک، که تحت رهبری کریستیان پنجم قرار داشت، درخواست کمک کرد. بلافاصله دانمارک در اتحاد با براندنبورگ، به سوئد حمله کرد ؛ در نتیجه، امپراتوری سوئد ناچار بود که در دو جبهه بجنگد.

هدف دانمارک از شرکت در این جنگ، بازپس گیری اسکونه بود که پس از دومین جنگ شمالی آن را به سوئد واگذار نمود. با وجود حملهٔ جسورانه و موفقیت آمیز دانمارکی‌ها، سوئد موفق شد به رهبری پادشاه نوزده سالهٔ خود، شارل یازدهم، نیروهای دشمن را پس بزند.

جنگ بدون نتیجهٔ مهمی ادامه یافت ؛ از یک طرف، سوئدی‌ها بخش بزرگی از ناوگان خود را در دریا از دست دادند و همچنین، در شمال آلمان مغلوب براندنبورگ شدند. از طرفی دیگر، دانمارکی‌ها نیز در تلاش برای تصرف دوبارهٔ اسکونه ناموفق بوده و از سوئد شکست خوردند. سرانجام، جنگ زمانی به پایان رسید که جمهوری هلند، متحد دانمارک، با فرانسه آتش بس برقرار کرد و همچنین، شارل یازدهم سوئد با شاهزاده خانم دانمارکی، اولریک الئونورا دانمارک ازدواج کرد. پیمان ختم جنگ با وساطت فرانسه امضاء شد و بسیاری از سرزمین‌های از دست رفتهٔ سوئد، دوباره به این کشور برگردانده شد.

منابع[ویرایش]

نگارخانه[ویرایش]

کریستیان پنجم (چپ) و نیروی دریایی معروف به اسکانیا (راست), ۱۶۷۶
رهبران جنگ اسکونه, از چپ به راست: متحدان فردریش ویلهلم اول براندنبورگ و کریستیان پنجم دانمارک, و طرف دیگر شارل یازدهم سوئد و لویی چهاردهم
متصرفات سوئد از ۱۵۶۰ میلادی