تقلید (رفتار)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تقلید.

تقلید رفتاری است که از طریق آن یک فرد رفتار فردی دیگر را مشاهده کرده و آن را تکرار میکند. تقلید انتقال اطلاعات (رفتارها، سنتها و غیره) بین افراد و نسلهای متوالی را بدون نیاز به به دخالت وراثت ژنتیکی را ممکن میسازد. [۱]گستره مفهومی لغت تقلید بسیار وسیع است و زمینه‌هایی مانند آموزش حیوانات تا سیاست بین‌المللی را در بر می‌گیرد.[۲]

علوم اعصاب[ویرایش]

انسانها قادرند حرکات، مهارتها، رفتارها، اداها، اطوارها، صداها، و غیره، را تقلید کنند. این توانایی گسترده بر وجود یک سیستم تقلیدی در مغز دلالت میکند. مطالعات اف‌ام‌آرآی روی مغز انسان شبکه‌ای از نواحی را در لوب پیشانی و لوب آهیانه‌ای مشخص کرده است که در حین انجام اعمال تقلیدی فعال می‌شوند.[۳] فرض بر آن است که این نواحی شامل نورون‌های آینه‌ای هستند. [۴] راماچاندران (Ramachandran) معتقد است که تکامل نورون‌های آینه‌ای در قادر شدن انسانها به مهارتهای پیچیده ای، مانند زبان، اهمیت اساسی‌ داشته است. [۵] با اینحال، تاکنون شواهد کافی‌ برای پشتیبانی این نظر که فعالیت نورون‌های آینه‌ای در یادگیری از طریق تقلید مستقیما دخالت دارند ارائه نشده است.[۶]

رشد کودکان[ویرایش]

بیخبر از حالت یاس، پسر بچه ناآگاهانه ژست مادر بزرگش را تقلید کرده است.

ژان پیاژه (Jean Piaget) متوجه شد که کودکان در مرحله‌ای از رشد، که تحت نام مرحلهٔ حسی حرکتی شناخته میشود، تقلید را آغاز می‌کنند.[۷] کودکانی که به درخودماندگی دچار هستند در تقلید چیزهای مربوط به مهارتهای ارتباط اجتماعی مشکل دارند.[۸] بصورت طبیعی‌، کودکان با افراد زیادی در ارتباط هستند که میتوانند از آنها تقلید کنند. این افراد، یا بعبارت بهتر مدلها، مثالهای زیادی از رفتارهای مردنه/زنانه برای مشاهده و تقلید در اختیار کودک قرار میدهند. [۹]

منابع[ویرایش]

  1. Hopper, Lydia M. (2010). "Deferred imitation in children and apes". Psychologist 23 (4): 294–7. 
  2. Moss, Ellen; Strayer, F. F. (1988). "Imitation is the Greatest form of Flattery". PsycCRITIQUES 33 (11). doi:10.1037/026218. 
  3. Iacoboni, M.; Woods, RP; Brass, M; Bekkering, H; Mazziotta, JC; Rizzolatti, G (1999). "Cortical Mechanisms of Human Imitation". Science 286 (5449): 2526–8. doi:10.1126/science.286.5449.2526. PMID 10617472. 
  4. Rizzolatti, Giacomo; Craighero, Laila (2004). "The Mirror-Neuron System". Annual Review of Neuroscience 27: 169–92. doi:10.1146/annurev.neuro.27.070203.144230. PMID 15217330. 
  5. Ramachandran, V.S. "Mirror Neurons and imitation learning as the driving force behind 'the great leap forward' in human evolution". Edge Foundation. 
  6. Dinstein, Ilan; Thomas, Cibu; Behrmann, Marlene; Heeger, David J. (2008). "A mirror up to nature". Current Biology 18 (1): R13–8. doi:10.1016/j.cub.2007.11.004. PMC 2517574. PMID 18177704. 
  7. Carlson, Neil R.; Buskist, William; Enzle, Michael E.; Heth, C Donald (2005). Psychology: The Science of Behaviour (3rd ed.). Pearson Education Canada. p. 384. ISBN 978-0-205-40386-8. 
  8. Ingersoll, Brooke (2008). "The Social Role of Imitation in Autism". Infants & Young Children 21 (2): 107–19. doi:10.1097/01.IYC.0000314482.24087.14. 
  9. McLeod, S. A. (2011). "Bandura: Social learning theory". Simply Psychology. Retrieved November 10, 2012. [self-published source?]