علم بیان

بیان در لغت به معنی پیدا و آشکار شدن است و در اصطلاح ادبی مجموعه علومی است که به وسیله‌ی آنها می‌توان یک معنی را به راه‌های گوناگون بیان کرد. علم بیان به همراه معانی، بدیع، عروض و قافیه مجموعۀ علوم بلاغی را در زبان و ادبیات فارسی تشكیل می‌دهد. بیان را هم­چون دیگر دانش‌ها می‌توان از دو دیدگاه مورد بحث و بررسی قرار داد:

• دیدگاه موضوعی
• دیدگاه تاریخی

موضوع های علم بیان

موضوع های علم بیان، عبارت است از:

• تشبیه
• استعاره
• مجاز
• کنایه

منابع

• کتاب بیان، نوشته سیروس شمیسا