بثشبع
| بثشبع | |
|---|---|
 نقاشی داوود و بثشبع در هنگام استحمام بثشبع، اثر پائولو ورنهسه، 1575، موزه هنر لیون |
|
| همسر | اوریای حتی، داوود [۱] |
| فرزندان | سلیمان، شیمهئا، شوباب و ناتان [۲] |
| والدین | پدر:الیام |
بثشبع (به انگلیسی: Bathsheba)،(به عبری: בת שבע) در اصل همسر اوریای حتی، یکی از جنگجویان داوود در نبرد علیه امان است (سموئیل دوم، ۱۱). به گفته یهوشوا گرینتز، پروفسور مطالعات عهد عتیق در دانشگاه تلآویو، داوود بثشبع را دید و دستور داد که او را به قصرش ببرند. وقتی که داوود فهمید که او توسط داوود حامله شده، سعی کرد تا اوریا را به خانهاش برگرداند (سموئیل دوم، ۱۳-۱۱:۶). وقتی این کارش با شکست مواجه شد، به دنبال بهانهای گشت و پیدا کرد تا اوریا را در نبرد بکشد، سپس با بثشبع ازدواج کرد (۱۲-۱۲:۱). ناتان پیامبر داوود را برای این عمل سرزنش کرد (۱۲-۱۲:۱)، اما سرانجام طرف بث شبع را گرفت و از بر تخت نشستن فرزندش سلیمان پشتیبانی نمود (پادشاهان اول، ۱:۸). بعداً بث شبع موافقت کرد تا درخواست آدونیا برای آبیشاگ، همسر صیغهای داود را به عرض سلیمان برساند. بثشبع علاوه بر سلیمان، حداقل سه پسر دیگر برای داوود به دنیا آورد: شیمهئا، شوباب و ناتان (تواریخ اول، ۳:۵). به نظر میرسد پسر اول خیلی زود بعد از به دنیا آمدش به خاطر گناهی که پدرش مرتکب شده بود، از دنیا رفت (سموئیل دوم، ۱۲:۱۳).[۳]
محتویات |
دیدگاه شیعه[ویرایش]
در حدیثی از علی بن ابی طالب آمده است که فرمود: «هرکس را نزد من آورند که بگوید داوود با همسر اوریا [به آن شکل] ازدواج کرده دو حد بر او جاری میکنم، حدی برای نبوت و حدی برای اسلام».[۴] یا «هرکس حدیث داوود را طبق آنچه افسانهسرایان میگویند برای شما روایت کند من یکصد و شصت تازیانه به او خواهم زد».[۵] چراکه نسبت فوق از یک سو نسبت یک عمل نامشروع به انسان مؤمنی است و از سوی دیگر هتک مقام نبوت است، لذا باید دو بار حد قذف (هر بار ۸۰ تازیانه) درموردش اجرا شود.[۶]
در حدیثی از علی بن موسی الرضا چنین آمده است که به هنگام گفتگو با ارباب مذاهب مختلف درمورد عصمت پیامبران به یکی از حاضران گفت: «شما درباره داوود چه میگویید؟» او گفت: میگویند داوود در محرابش مشغول عبادت بود، شیطان به صورت پرنده زیبایی در مقابل او نمایان شد، داوود نمازش را شکست و به دنبال پرنده رفت... سپس داستان دیدن زن اوریا را در حال غسل کردن، و دل به او بستن و همسرش را در پیشاپیش تابوت به میدان نبرد فرستادن و کشته شدن و ازدواج داوود با همسرش را شرح داد. علی بن موسی الرضا سخت ناراحت شد، دست بر پیشانی زد و فرمود: «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعونَ، شما پیامبری از پیغمبران خدا را به سستی در نمازش نسبت دادید، تا آنجا که (همچون کودکان) به دنبال پرندهای رفت، سپس او را به فحشا، و بعد از آن به قتل انسان بیگناهی متهم ساختید؟!» شخص پرسید: پس گناه داوود که از آن استغفار کرد و در قرآن به آن اشاره شده چه بود؟ علی بن موسی الرضا در جواب عجله داوود را در مسئله قضاوت شرح میدهد و از آیه بعد: یا داوودُ إِنَّا جَعَلْناکَ خَلِیفَةً فِی الْأَرْضِ به عنوان گواه کمک میگیرد. شخص سؤال میکند پس داستان اوریا چه بوده؟ علی بن موسی الرضا میگوید: در زمان داوود زنانی که شوهرانشان از دنیا میرفتند یا کشته میشدند هرگز ازدواج نمیکردند (و این منشا مفاسد فراوان بود). نخستین کسی که خداوند این کار را برای او مباح کرد داوود بود (تا این سنت شکسته شود، و زنان شوهر از دست داده از بلاتکلیفی درآیند). لذا داوود بعد از آنکه اوریا (برحسب تصادف در یکی از جنگ ها) کشته شد همسرش را به عقد خود درآورد، و این بر مردم آن زمان سنگین آمد (و به دنبال آن افسانهها به هم بافته شد.)[۷]
پانویس[ویرایش]
- ↑ Grintz، BATH-SHEBA، 3: 211-212.
- ↑ Grintz، BATH-SHEBA، 3: 211-212.
- ↑ Grintz، BATH-SHEBA، 3: 211-212.
- ↑ تفسیر مجمع البیان، ذیل آیات ۲۱ تا ۲۵ سوره صاد.
- ↑ تفسیر فخر رازی، ذیل آیات ۲۱ تا ۲۵ سوره صاد.
- ↑ تفسیر نمونه، ج ۱۹، ص ۲۵۵.
- ↑ عیون الاخبار، طبق نقل تفسیر نورالثقلین، جلد ۴، صفحه ۴۴۵؛ تفسیر نمونه، ج ۱۹، ص ۲۵۷.
منابع[ویرایش]
- Grintz, Yehoshua M. “BATH-SHEBA”. In ENCYCLOPAEDIA JUDAICA. vol. 3. 2 ed. New York: Thomson Gale, 2007. 211-212.
