ایروآکوستیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ایروآکوستیک شاخه ای از آکوستیک (صداشناسی) است که به بررسی تولید نویز ناشی از حرکت سیالات آشفته یا در اثر نیروهای آیرودینامیک بر سطوح می پردازد. تولید نویز همچنین می تواند مربوط به جریان هایی که بصورت پریودیک تغییر می کنند باشد. اگرچه هیچ تئوری کامل علمی درباره تولید نویز بوسیله جریان‌های آیرودینامیکی وجود ندارد، بیشتر تحلیل‌های ایروآکوستیکی بر قیاس آکوستیکی استوار می باشند که به موجب آن معادلات حاکم حرکت سیال به شکلی که یادآرو معادله موج آکوستیک کلاسیک (خطی) است تبدیل می شوند.

یکی از رایج‌ترین روشهای تحقق بخشیدن به این هدف استفاده از قیاس آکوستیکی لایت هیل است [۱]. این روش توسط جیمز لایت هیل در سال ۱۹۵۰ هنگامی که تولید نویز در موتورهای جت تحت بررسی‌های علمی بود ارائه شد [۲][۳]. ایروآکوستیک محاسباتی شامل بکارگیری روشهای عددی و کامپیوتر برای یافتن حل تقریبی معدلات حاکم برای مسائل ایروآکوستیک ویژه (و عموماً پیچیده) است.

معادلات لایت هیل[ویرایش]

لایت هیل معادلات ناویر-استوکس را، که حاکم بر جریان سیالات ویسکوز تراکم پذیر می باشد، بصورت معادله ناهمگن موج بازنویسی کرد و به این ترتیب رابطه ای بین مکانیک سیالات و آکوستیک برقرار کرد. این معادلات را معمولاً "قیاس لایت هیل" می نامند زیرا مدلی را برای میدان آکوسیک ارائه می دهد که بر اساس نویز تولید شده به واسطه فیزیک سیال نیست، بلکه قیاسی است از چگونگی بیان کردن آنها را از طریق معادلات حاکم بر سیالات تراکم پذیر.

منابع[ویرایش]

http://en.wikipedia.org/wiki/Aeroacoustics#cite_note-Willians84-0

  1. J. E. Ffowcs Williams, "The Acoustic Analogy—Thirty Years On," IMA J. Appl. Math. 32 (1984) pp. 113-124.
  2. M. J. Lighthill, "On Sound Generated Aerodynamically. I. General Theory," Proc. R. Soc. Lond. A 211 (1952) pp. 564-587.
  3. M. J. Lighthill, "On Sound Generated Aerodynamically. II. Turbulence as a Source of Sound," Proc. R. Soc. Lond. A 222 (1954) pp. 1-32.