ایران اجر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تصویری از ایران اجر در زمان مصادره توسط ارتش آمریکا که مین‌ها از روی عرشه مشخص است

ایران اجر که به طور رسمی با نام آریا رخش شناخته شده‌است یک کشتی تدارکاتی آبی خاکی تولید ژاپن بود که توسط ایران برای مین‌گذاری دریایی در طول جنگ ایران و عراق به کار برده می‌شد. این کشتی در سال ۱۹۷۸ ساخته شده بود و وزنی معادل ۶۱۴ تن و طولی معادل ۵۴ متر داشت، این کشتی دارای دو موتور دیزل و همچنین رمپ خم‌شونده برای راحتی در امور باربری بود.

در جریان جنگ نفت‌کش‌ها ایران اجر در نقطه عطف عملیات فرصت برجسته (Operation Prime Chance) قرار گرفت، که در حقیقت قسمتی از عملیات اراده جدی (Operation Earnest Will) بود، عملیاتی که هدف آن حفاظت از کشتی‌هایی بود که با پرچم ایالات متحده در خلیج فارس تردد می‌کردند.

در ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۷ میلادی، بالگردهای فرستاده شده از عرشه ناوچه موشک‌انداز جرت (USS Jarrett) با تعقیب آن در شب متوجه شدند که کشتی اقدام به مین‌گذاری می‌کند، فرماندهان آمریکایی در خلیج فارس به خلبانان دستور دادند تا مین‌گذاری را متوقف کنند، هلیکوپترها به سمت کشتی ایرانی آتش گشودند، عده‌ای از ملوانان آن کشته شدند و عده‌ای دیگر نیز به آب پریدند، تعدادی از تکاوران بعداً به روی عرشه کشتی رفتند و وجود مین‌ها را تأیید کردند و همچنین اقدام به بازداشت ایرانیان نجات یافته کردند، همچنین در ۲۶ سپتامبر اقدام به سوراخ کردن و غرق کردن کشتی در آب‌های بین‌المللی کردند.

هنگامی که ساموئل بی رابرتز در آوریل همان سال مورد اصابت یک مین دریایی قرار گرفت، غواصان با پیداکردن چندین مین در اطراف محل اصابت رابرتز و تطبیق آن با شماره سریال مین‌هایی که از روی عرشه ایران ارج یافته بودند متوجه شدند که مین‌ها توسط ایرانی‌ها رها شده بود و به‌دنبال این مساله اقدام به حمله تلافی جویانه‌ای به مواضع ایران کردند که به عملیات آخوندک معروف شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]