عملیات فرصت برجسته

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عملیات فرصت برجسته
بخشی از جنگ ایران و عراق
PrimeChanceWimbrown7PatrolBoat.jpg
یکی از افراد نیروی دریایی ایالات متحده ایستاده بر کابین قایق گشتی مارک ۳
در زمان پهلوگیری در کنار سکوی شناور در شمال خلیج فارس، از پایین با بالادست راست
قایق مجهز به آتشبار ام-۲ کالیبر ۵۰ میلیمتر، یک مسلسل مارک ۲ کالیبر ۸۱ میلیمتر و خمپاره‌انداز مارک ۱۹ می‌باشد
زمان (اوت ۱۹۸۷ - ژوئن ۱۹۸۹)
مکان خلیج فارس
نتیجه عملیات آخوندک
علت جنگ برخورد اولین مین با اولین نفتکش
بعد از شروع عملیات اراده جدی
جنگندگان
US flag 48 stars.svg نیروی دریایی آمریکا پرچم ایراننیروی دریایی ایران
تلفات
بدون خسارت ۵ کشته، ۲۶ اسیر

عملیات فرصت برجسته (به انگلیسی: Operation Prime chance) عملیات اختصاصی ایالات متحده جهت حمایت از تانکرهای با پرچم آمریکا از حمله ایران در جریان جنگ ایران و عراق بود ٫ این عملیات در میانه عملیات اراده جدی (به انگلیسی: Operation Ernest Will) (ژوئیه ۱۹۸۷ - دسامبر ۱۹۸۸) قرار داشت و بزرگ‌ترین تلاش نیروی دریایی آمریکا برای اسکورت تانکرها در خلیج فارس بود.

کلیات[ویرایش]

در عملیات بالگردهای ارتش آمریکا در هنگام شب با فرمان جستجو کن و نابود کن از ناوچه ها و ناوشکن های نیروی دریایی و دو سکوی اجاره‌ای در شمال خلیج فارس استفاده می‌کردند . ولی در حالی که عملیات اراده جدی یک واکنش آشکار به درخواست کمک دولت کویت بود. عملیات فرصت برجسته کاملاً مخفیانه بود . هلیکوپترهای در پناه تاریکی مطلق شب با پرواز اغلب تا ارتفاع ۳۰ فوتی (۹ متری) به سطح دریا نزدیک می‌شدند و به عنوان اولین اشخاصی درآمدند که از دستگاههای مخصوص دید در شب و دید مادون قرمز در جنگ استفاده می‌کردند .

تاکتیک شامل استفاده از MH-6ها به عنوان جستجوگر و AH-6ها با آتشبار سنگین تر و استفاده از رادار کشتیهای جنگی و هلیکوپترهای SH-60 Sea Hawk برای بعضی از اهداف بود.

برنامه ریزی[ویرایش]

برنامه ریزی و آماده سازی برای عملیات فرصت برجسته بلافاصله بعد از برخورد یک تانکر با مین دریایی در روزهای نخست شروع عملیات ارنست ویل آغاز شد ٫ اتفاقی که این مساله را روشن کرد که برای در امان بودن کشتیهای تجاری از حملات نبروهای ایرانی باید اقدامات مهم‌تری صورت پذیرد ٫ گروهی از فرماندهان شروع به جستجو برای یافتن خلبانانی کردند که توانایی پرواز و نشستن بر روی کشتیهای نیروی دریایی در هنگام شب را داشته باشند ٫ سپس مقدمات آموزش مهارتهای خاص برای این عملیات را آغاز کردند ٫ هلیکوپترها از واحد ۱۶۰ ام مخصوص عملیات هواناو ارتش Airborne با حرکت از کشتی فرماندهی لاسل (به انگلیسی: USS La Salle)در منطقه در ۵ اوت ۱۹۸۷ ٫ با تقسیم به دو تیم ٫ با علامت SEABAT هر یک شامل یک فروند MH-6 و دو فروند AH-6 ٫ خدمه پرواز و پشتیبانی ٫ در ۸ آگوست شروع به اسکورت یکی از عرشه لاسل و دیگری از عرشه کلاکرینک (به انگلیسی: USS Klakring) برای حفاظت از قایقهای مین جمع کن در تنگه باریک غرب جزیره فارسی کردند .روز بعد تیم اول به جرت (به انگلیسی: USS Jarrett) منتقل شد و یک گروه کشتیهای بازرگانی را به خلیج عمان اسکورت کرد.

تصویر هوایی از سکوی هرکولس به همراه سه قایق مارک ۳ و یک یدک کش در شمال خلیج فارس

اجرا[ویرایش]

بزودی عملیات بطور کل از روی سکوهای شناور ادامه یافت ٫ کلیت عملیات توقف واحدهای ایرانی از مین گذاری و یا حمله به کشتیهای تجاری بود . هر سکوی شناور دارای دو قایق گشتی مارک ۳ (به انگلیسی: Mark III)، یک جوخه سیل (به انگلیسی: SEAL) ٫ تفنگدار برای تامین امنیت ٫ هلیکوپترهای توپدار ارتش و هلیکوپتر نجات و کنترل کنندهای عملیات هوایی نیروی هوایی بود . سکوی متحرک هرکولس (به انگلیسی: Hercules) و سکوی متحرک ویمبرون ۷ (به انگلیسی: Wimbrown VII)هرکدام به ترتیب شامل ۲ و ۴ قایق گشتی بودند مهم‌ترین قسمت عملیات در ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۷ اتفاق افتاد که شامل حمله به ایران ارج بود، کشتی ایرانی که برای مصارف مین گذاری تغییر داده شده بود ٫ با استفاده از وسایل دید در شب ٫ خدمه هلیکوپتر توپدار ارتش متوجه شدند که کشتی ایرانی چندین مین را در دریا رها کرد٫بلافاصله با پرتاب چند راکت و استفاده از آتشبار به سمت آن حمله کردند ٫ نیروهای ویژه بسرعت بر عرشه فرود آمدند و کشتی را مصادره کردند ٫ تعدادی از ملوانان و خدمه که بعد از حمله به دریا پریده بودند نیز نجات داده شدند ٫ روز بعد نیز کشتی در آبهای آزاد غرق شد .

عملیات ارنست ویل به فاصله پنج ماه پس از آتش بس ایران و عراق در ژوئیه ۱۹۸۸ پایان یافت ولی عملیات فرصت برجسته از سکوی هرکولس تا ژوئن ۱۹۸۸ ادامه یافت

منابع[ویرایش]

در این ارتباط[ویرایش]