انجیر معابد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
انجیر معابد
Ficus religiosa
Leaves and trunk of a Sacred Fig.
Note the distinctive leaf shape.
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
Division: گیاهان گلدار
رده: دولپه‌ای‌ها
راسته: گل‌سرخ‌سانان
تیره: Moraceae
سرده: فیکوس
گونه: F. religiosa
نام علمی
Ficus religiosa
لینه

انجیر معابد (نام علمی: 'Ficus religiosa') یکی از بلندترین درختان جنگل‌های بارانی است و چرخه زندگی غیر معمولی دارد. دانه‌های آن در درون فضله پرندگان بر روی درختان دیگر سقوط می‌کند. این دانه‌ها جوانه می‌آورند که ریشه‌هایش را به پایین به سمت زمین می‌فرستد. شاخه‌های گیاه تنه درخت میزبان را در برگرفته به تدریج آن را خفه می‌کنند. سپس درخت انجیر معابد بر روی پای خود می‌ایستد. این درخت در مناطق گرمسیری ایران هم رشد می‌کند و هم اکنون جزو پوشش گیاهی جزایر خلیج فارس است.

انجیر معابد در هرمزگان[ویرایش]

انجیر معابد در هرمزگان «لور» (loor) نامیده می‌شود. در مناطق مختلفی مانند بندرعباس، قشم و کیش و ... این درخت یافت می‌شود. عمر درختان لور کیش به حدود ۵۰۰ تا ۶۰۰ سال می‌رسد. یکی از زیباترین این درختان لور در جزیره قشم در تم سینتی (منطقه توریان) قرار دارد و در نزدیکی آن بقعه‌ای دیدنی با طرح معماری کهن به نام زیارت پیر واقع شده است.

وجه تسمیه[ویرایش]

نامگذاری این درخت بعنوان انجیر معابد به زمان بودا بر می‌گردد و دلیل آن وجود درخت انجیر مقدسی که بنا به اعتقاد بوداییان، سیذارتا گواتاما (مشهور به بودا) در زیر آن به مراقبه پرداخت و به روشن بینی رسید. در نماد شناسی مذهبی این درختان مقدس از روی برگهای قلبی شکل خود مورد شناسایی قرار می‌گیرند. مشهورترین این درختان، درخت انجیر مقدسی در معبد ماهابودی است که زمان کاشت آن به ۲۸۸ سال قبل از میلاد مسیح باز می‌گردد و مستقیماً از درخت اصلی نشا زده شده است.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]