لور (درخت)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

لور از گونه‌های کمیاب درختان جهان است. این درخت از خانواده انجیر بوده و برگهای بیضی شکل و درشت دارد. شیره آن سفید رنگ و دارای پوست تنه صاف و خاکستری است. میوه‌های قرمز رنگ به درشتی فندق داشته و ریشه‌های هوایی دارد. در ایران این درخت در مناطق مختلف استان هرمزگان : بندرعباس، فین،جزیره کیش و دیگر نقاط استان هرمزگان بصورت بومی رشد می‌کند.[۱]


تاریخچه کهن[ویرایش]

تاريخ كهن درخت لول يا لور ( انجير معابد ) banyan در گامرون (بندرعباس ) در تحقيقات راجع به گامرون به منابع مختلفي بر مي خورم كه در ان به درختهاي بزرگ لول در اطراف گامرون اشاره شده است ، مثلا در يك منبع هلندي چنيني اشاره شده "Deze boom was zeer groot "اين درخت خيلي بزرگي بود ، بعد ادامه مي دهند كه ريشه هاي اين درخت از همه طرف اويزان شده بود بعضي روي زمين شكلي به خود گرفته بودند كه مي شد روي انها نشست . يا يك منبع انگليسي اشاره مي كند : قطر يكي از اين درختها حدود ٣٧٠ فوت و شامل حدود ٥٠ تا ٦٠ كنده داشت كه تقريبا ٩٢١ فوت بلندي داشتند ، وقت ظهر حدود ١١١٦ فوت سايه زير درخت بود ، در يك منبع اشاره شده وقتي از شيراز به گامرون مي امدي نزديك گامرون جاي بود بنام Ciah ciakor يا Pailulin منظورش پاي لول يا لولون ، واشاره مي شود به لول دخيلي ( لولي كه بهش دخيل مي بندند ) ، lul dagheli Della valle و janpatista Tavernier كه خود مدتي در گامرون بوده اند و اين درخت از نزديك ديده اند ان را كامل توضيح مي دهند و در تصويري كه تاورنيه كشيده سمت راست شرق گامرون درخت عظيمي نشان مي دهد ، در يك منبع انگليسي در سال ١٧٥٨ اشاره به اين لول مي كند و ظمن شرح عظمت اين درخت مي گويد لول معروف نيم مايل تا كارگاه انگليسيها فاصله دارد ، در يكي از منابع اشاره مي كند كه اين درخت مساحتي حدود ١٧٠٠ يارد كه مي شود حدودا ١٥٠٠ متر در بر مي گرفته . با توجه به نوشته هاي مختلف به اين نتيجه مي رسيم كه در گامرون چند لول بزرگ بوده يكي در شرق گامرون نزديك چاه اب نابن ( نايبند ) در مسر كرمان بهبندرعباس و ديگري در غرب گامرون در مسير شيراز به گامرون در نخلستانهاي سورو ، ( اكثر افراد مسن سورويي هنوز اين درخت بياد دارند و از ان تعريف مي كنند ) در باره درخت لول نايبند هم مشخصا منابع انگلسي شرح مي دهند كه درخت اينقدر بزرگ بود كه مي شد چند هزار سرباز زير سايه ان استراحت كنند . كلمه بانيان كه در انگليسي و هلندي به اين درخت بكار مي برند بخاطر اين بود كه تجار هندي در كه در زبان گجراتي و سانسكريت به بانياس يا بانيان معروف بودند زير اين درخت ها در گامرون جمع مي شدند داد وستد مي كردند و براي خود معبد گوچكي ساخته بودند ( pagad ) باعث شد كه پرنغاليها و هنديها به اين چند درخت مشخص درخت بانيان گويند وچون زير اين درختها معابدي نيز وجود داشت در بعضي زبانها به درخت مقدس يا انجير معابد معروف كشت ، در زبان پرتغلي به ان درخت ريشه ها نيز مي گويند "arbor de raiz" در هلندي و انگليس بصورتهاي banian يا banyan هم نوشته مي شود ، در زير تعداي از از نوشته ها بصورت تصوير در كنار تصاوير لول يا لور ديده مي شود در گويش بندر بعضي لول و بعضي لور بكار مي برند ولي در اسناد موجود اشاره شده كه ايرانيها (ساكنان محل ) به ان لول مي گويند گر چه از اين لولهاي كهن منطقه ( مثل بناهاي كهن ) چيزي باقي نمانده. ولي در گوشه و كنار بندرعباس و بعضي نقاط هرمزگان مي توان بصورت پراكنده تعداي درخت انجير معابد يا لول ديد ، لول ريشه عميقي در تاريخ منطقه دارد و اسمش با تاريخ گامرون گره خورده. ، وبا داشتن برگهاي هميشه سبز و سايه گسترده و رشد سريع ، مي تواند بعنوان يك درخت بومي فضاي شهر و پاركها سبز كند اگر بيشتر مورد توجه قرار گيرد و كاشته شود حتي درختهاي بندرعباس هم براي خودشان تاريخ دارند ، شناسنامه تاريخي دارند ، تاريخي به عظمت تاريخ هرموز ، گامرون ، جرون و سورو ، بايد همتي كرد و از لابلاي منابع مختلف موجود اين درختان دوباره جان داد .

منابع[ویرایش]

  1. ژورنال جزیره طلایی کیش. مهدی اعتمادفر. انتشارات راه دانش سبز. 1388 کیش

درخت لور(بندرعباس)