الیاس خوری

الیاس خوری نویسنده، تحلیلگر سیاسی در سال ۱۹۴۸ میلادی در بیروت لبنان به دنیا آمد. خور هم‌اکنون مدیر تحریریه ضمیمه ادبی مجله «النهار» در زادگاه خود است. او در دانشگاه‌های لبنان و آمریکا درس خوانده و رمان‌هایش به زبان‌های فرانسوی، انگلیسی، آلمانی، ایتالیایی، سوئدی، نروژی، هلندی و عبری ترجمه شده‌است.

دکتر یمنی العید منتقد ادبی درباره الیاس خوری می‌نویسد

«الیاس خوری سعی می‌کند تا صیغه‌ای تالیفی از تصاویری تکه‌تکه شده به وجود آورد و به این معنا که روایت او از حکایت‌های متداخل و روایت‌هایی که بر روی هم چفت شده‌اند به وجود می‌آید. این سبک به نوعی مدور کردن زمان اشاره دارد، انگار که شخصیت‌ها دور مصیبت مشترک خود حلقه زده و حکایت می‌کنند.

همچنین ادوارد سعید، الیاس خوری را به عنوان یک فراروندهٔ موفق از نجیب محفوظ معرفی می‌کند.

زندگی

الیاس نویسنده یازده‏ رمان و چهار کتاب نقد و سه نمایشنامه‌است. او با رمان در باب‏ روابط دایره(۱۹۷۵)در ردیف ادیبان عرب قرار گرفت و حرکت‏ جدیدی در جهت مدرنیسم آغاز کرد. خوری به حقوق انسانی‏ فلسطینی‏‌ها اعتقاد دارد و از یک اردوگاه پناهندگان در اردن دیدن‏ کرد. او سردبیر روزنامه‏‌ی فرهنگی بیروت به نام النهر است و در حال حاضر استاد برجسته‏ خاورمیانه و مطالعات اسلامی در دانشگاه نیویورک نیز هست.
او در ادبیات معاصر عرب نقش‏ موثری دارد و مدافع آزادی بیان و دموکراسی است.

جوایز

جایزه سلطان العویس از میان ۱۱۰۷ نامزد است که یکی از معروف ترین جایزه‌های جهان عرب به حساب می‌آید که الیاس خوری توانست این جایزه را از آن خود کند. این جایزه هر دو سال یک بار از سوی موسسه فرهنگی سلطان بن علی الاویس به برجسته‌ترین نویسندگان عرب اعطا می‌شود. خوری در سال ۱۹۹۸ جایزه فلسطینی‏ دروازهٔ خورشید را نیز دریافت کرد.

آثار

بسیاری رمان‌های مهم او موارد زیر می دانند:

• کوه کوچک ۱۹۷۷،
• سفر گاندی کوچک۱۹۸۹،
• سرزمین غریبان ۱۹۹۳،
• باب الشمس ۱۹۹۸،
• یالو۲۰۰۲
• سینالکول