هنری سوم انگلستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هنری سوم انگلستان
پادشاه انگلستان و فرمانروای ایرلند
King Edward II.jpg
نقاشی رنگ و روغن از هنری سوم که به اشتباه نام ادوارد بر روی آن نوشته شده‌است.
دوران ۱۸ اکتبر ۱۲۱۶ - ۱۶ نوامبر ۱۲۷۲
تاجگذاری ۲۸ اکتبر ۱۲۱۶ و به شکل رسمی تر در ۱۷ می ۱۲۲۰
لقب(ها) هنری وینچستر
زادروز ۱ اکتبر ۱۲۰۷(۱۲۰۷-10-0۱)
زادگاه وینچستر، همپشر، انگلستان
مرگ ۱۶ نوامبر ۱۲۷۲ (۶۵ سال)
محل مرگ وست‌مینستر، لندن، انگلستان
آرامگاه وست‌مینستر ابی، لندن، انگلستان
پیش از ادوارد یکم
پس از جان
همسر النور پروونس
دودمان دودمان پلانتاژنت
پدر شاه جان
مادر ایزابلا آنگولمی
فرزندان ادوارد یکم
مارگارت، ملکهٔ اسکات‌ها
بئاتریس، دوشس بریتانی
ادموند کروچبک، ارل اول لیستر و لانکاستر

هنری سوم (به انگلیسی: Henry III) (۱۲۰۷-۱۲۷۲) پادشاه انگلستان و لرد ایرلند از ۱۲۱۶ تا زمان مرگش در ۱۲۷۲ بود.

سال‌های آغازین و رسیدن به سلطنت[ویرایش]

هنری سوم در سال ۱۲۰۷ میلادی در قلعه وینچستر واقع در همپشایر زاده شد. او بزرگترین پسر جان، پادشاه وقت انگلستان بود که پس از پدرش در سال ۱۲۱۶ بر تخت پادشاهی نشست. از آنجا که هنری ۹ سال بیشتر نداشت، ادارهٔ امور کشور را ویلیام مارشال، ارل اول پمبروک و هیوبرت دی برگ، ارل اول کِنت به عنوان نایب‌السلطنه بر عهده گرفتند.

ویلیام مارشال در ۱۲۱۹ درگذشت و هنری در ۱۲۲۷ با اعلام اینکه دیگر به سن بلوغ رسیده است، ادارهٔ تمام امور کشور را خود به عنوان پادشاه در دست گرفت. او هیوبرت دی برگ را در سال ۱۲۳۲ از قدرت خلع نمود و بر حق پادشاهی خود و قدرت مطلق بودنش اصرار ورزید. این پافشاری مستبدانه، او را در تقابل با منشور کبیر که در زمان پادشاهی جان به امضا رسیده بود قرار داد و زمینه‌ساز ضدیت بسیاری از نجیب‌زادگان با او شد.

شورش بارون‌ها[ویرایش]

در ۱۲۵۴، هنری سوم در صدد حمله به پادشاهی سیسیلی و گرفتن آنجا برای دومین پسرش ادموند برآمد. او برای انجام این کار به حمایت بارون‌ها نیاز داشت و مجبور به کمک گرفتن از آنان شد. بارون‌ها که هنری را دنباله‌روی پدرش جان می‌دیدند مصمم به کنترل قدرت مطلق پادشاه شدند و در ۱۲۵۸ مفادنامهٔ آکسفورد را که اختیارات پادشاه را محدود و ادارهٔ امور دولتی را به یک شورای بارونی می‌سپارد به هنری سوم تقدیم داشتند. اما مخالفت هنری با این مفادنامه و تلاش او برای اعادهٔ قدرت پادشاهیش منجر به شورش بارون‌ها به رهبری سیمون دو مانفور علیه او شد و جنگی داخلی معروف به جنگ دوم بارون‌ها آغاز گردید. آنها بسیاری از مناطق جنوب شرقی انگلستان را به تصرف خود درآوردند و در نبرد لوئس (۱۲۶۴) موفق به دستگیری هنری سوم شدند. اما یک سال بعد در نبرد اویشام (۱۲۶۵) از نیروهای شاهزاده ادوارد شکست خوردند، سیمون دو مانفور کشته شد و هنری سوم بار دیگر به قدرت بازگشت. در ۱۲۶۶ توافقنامه‌ای به نام قرارداد کنیلورث نوشته شد که مورد قبول هنری نیز واقع گردید، هرچند که این قرارداد نیز او را به رعایت مفاد منشور کبیر فرا می‌خواند. شورش‌ها و مقاومت سازمان‌یافته علیه هنری سوم در سال ۱۲۶۷ پایان یافت و او تا پایان عمرش تقریباً دوران آرامی را سپری کرد.

مرگ[ویرایش]

هنری سوم پس از ۵۶ سال سلطنت در ۱۶ نوامبر ۱۲۷۲ در لندن و در سن ۶۵ سالگی درگذشت. پیکر او را در کلیسای وست‌مینستر به خاک سپردند. جانشین او پسر بزرگش ادوارد بود که با عنوان ادوارد یکم پس از هنری سوم بر تخت پادشاهی انگلستان نشست.

منابع[ویرایش]

  • David Crystal. The Cambridge Biographical Encyclopedia. Second edition ed. Cambridge University Press, 1995. ISBN 0-521-43421-1. 
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ هنری سوم انگلستان موجود است.