ابن قیم الجوزیه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
محمد بن ابی بکر بن ایوب بن سعد بن حریز زرعی دمشقی معروف به ابن قیم الجوزیه (۶۹۱-۷۵۱ هجری قمری) از روحانیون حنبلی مذهب میباشد. او در ۷ ماه صفر سال ۶۹۱ هجری قمری در روستای ازرع از توابع منطقه «حوران» سوریه متولد شد، در ایام نوجوانی به دمشق رفت و در محضر علماء آن شهر به کسب دانش پرداخت و در ماه رجب سال ۷۵۱ هجری قمری وفات یافت و در مسجد بزرگ دمشق بر پیکر او نماز خوانده شد.[۱]
 |
مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به ابن قیم الجوزیه در ویکیگفتاورد موجود است. |
محتویات |
جوزیه [ویرایش]
جوزیه نام مدرسهای بود که یوسف بن عبدالرحمن بن جوزی آن را بنیان نهاده و پدر امام ابن قیم، سرپرست و قیم آن مدرسه بوده، به همین سبب امام به ابن قیمه جوزیه شهرت یافتهاست.
ارتباط با شیخ الاسلام ابن تیمیه [ویرایش]
پس از بازگشت شیخ الاسلام ابن تیمیه از مصر در سال ۷۱۲ تا وفات او در سال۷۲۸ ه.ق از مقربان و ملازمان او بود .
لقب [ویرایش]
پزشک قلبها (طبیب القلوب)
آثار ترجمه شده [ویرایش]
طب القلوب ترجمه عبدالعزیز سلیمی
پانویسها [ویرایش]
- ↑ Laoust, H. «Ibn Ḳayyim al- ḎJ̲awziyya , S̲h̲ams al-Dīn Abū Bakr Muḥammad b. Abī Bakr al-Zarʿī.» Encyclopaedia of Islam, Second Edition
