ائتلاف
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ائتلاف (به انگلیسی: coalition) به معنی اتحاد موقت گروهها و نیروهای سیاسی است که هدفهای معینی را دنبال میکنند[۱]. این اصطلاح غالبا ًدر سه سطح بکار می رود[۱]:
- دربارۀ احزاب سیاسی برای مقاصد پارلمانی و انتخاباتی
- در مورد گروهبندیهای خارج از خطوط حزبی
- در مورد دولتهای ملی به منظور اقدام به عمل مشترک
ائتلاف می تواند به اشکال گوناگونی صورت گیرد. از جمله[۱]:
- ممکن است یک گروه (حزب، دولت، گروه و...) بزرگ تر به منظور دستیابی به اکثریت با چند گروه کوچکتر ائتلاف کند.
- ممکن است چند گروه کوچک با هم ائتلاف کنند تا گروهی بزرگتر را از کسب توان سیاسی بازدارند. بایستی میان ائتلاف و اتحاد تفاوت قائل شد به این صورت که غالبا ًائتلاف در مقایسه با اتحاد موقتیتر و محدودتر و غیررسمیتر است.
دو نکته در مورد ائتلاف :
- گاهی نیز ائتلاف ممکن است با هدف شکست دادن دولت صورت پذیرد.
- در نظام دوحزبی آمریکا ائتلاف به گروهبندی هایی اطلاق می شود که خارج از خطوط حزبی بر سر بیانیههای خاص کنگره صورت می گیرد.