آوارهای اوراسیایی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
برای دیگر کاربردها، آوار (ابهامزدایی) را ببینید.
آوارهای اوراسیایی مردمانی کوچ نشین با ترکیبی از نژادهای گوناگون بودند.بر پایه پژوهشهای آندراس رونا تاس قوم آوار در آسیای میانه در قرون باستان از ادغام چند قبیله شکل گرفتهاست.[۱] در قرن ششم میلادی تاریخشناس مناندر پروتکتور اشاره کرد که زبان آوارها شبیه به زبان هونها بودهاست. این نظریه باعث تقویت نظریهای میشود که زبان آوارها را از شاخه اوغور زبانهای ترکی میداند.[۲] به تازگی برخی پژوهشها اشاره کردهاند که آوارها به یکی از زبانهای ایرانی سخن میگفتهاند.[۳] همچنین با کشف برخی اسکلتهای مغولی در گورهای قدیمی آوارها برخی پژوهشگران ابراز داشتهاند که ریشه آوارهای اروپا به مغولها برمیگردد.هرچند این تئوری توسط دیگران مورد مناقشه قرار گرفته است.[۴]
[ویرایش] منبع
- ↑ Hungarians and Europe in the Middle Ages. CEU press
- ↑ K.H. Menges, "Altaic people", Encyclopaedia Iranica, v, p. 908-912, Online Edition [۱]
- ↑ Florin Curta. The Slavic Lingua Franca. Quotation: "There is very little evidence that speakers of Slavic had any significant contact with Turkic. As a consequence, and since the latest stratum of loan words in Common Slavic is Iranian in origin, Johanna Nicols advanced the theory that the Avars spoke Iranian, not Turkic."
- ↑ E. H. Parker: A Thousand Years of the Tartars, ISBN 0-7103-0746-2; ISBN 978-0-7103-0746-0
|
|||||
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ آوارهای اوراسیایی موجود است. |
