آفتابه

لولهنگ سفالين، لالجین

آفتابه وسیله‌ای است برای ریختن آب. نام آفتابه دگرگون‌شده واژهٔ آب‌تابه است. تابه به معنی گونه‌ای ظرف است (مقایسه کنید با ماهی‌تابه). از لحاظ شکل شبیه به کوزه است با این تفاوت که لوله‌ای به بدنه آن متصل است.

آفتابه‌ها در گذشته بیشتر به همراه لگن برای شستن دست پیش و همچنین پس از غذا خوردن استفاده می‌شده و امروزه بیشتر در توالت‌های ایرانی کاربرد دارد. آفتابه را لولهنگو ابریق نیز نامیده‌اند.

ضرب‌المثل‌هایی نیز در مورد آفتابه وجود دارد، مانند:

• «آفتابه لگن هفت دست، شام و ناهار هیچی» که کنایه از کاری است که در آن به حواشی بیشتر از اصل پرداخته شود.

منابع

کتاب فارسی سال سوم راهنمایی تحصیلی

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آفتابه موجود است.