آتش یونانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کشتی بیزانسی در اواخر سده یازدهم میلادی در مواجهه با دشمن آتش یونانی را بکار می‌برد.

آتش یونانی سلاحی است آتش زا که در حدود قرن هفتم توسعه یافت. و پس از یونانیان بیزانسی نام گرفت، کسانی که مایل به استفاده از آن در میدان نبرد بودند. آتش یونانی همچنین توسط عرب‌ها، چینی‌ها و مغول‌ها نیز مورد استفاده قرار گرفت. این سلاح بسیار ویرانگر بوده و ترس قابل توجهی در دشمن ایجاد می‌کرده‌است. فرمول ساخت آتش یونانی مخفی نگه داشته شد به طوری که امروزه هیچ کس دقیقاً نمی‌داند که آتش یونانی چه بوده‌است. به نظر می‌رسد که آتش یونانی مانند بمب آتش زا و دیگر سلاح‌های مدرن آتش زا رفتار می‌کرده، به این معنی که خاموش کردن آن بسیار سخت و دشوار بوده‌است. به طوری که ریختن آب بر روی آن باعث بیشتر شدن آتش می‌شده‌است.

برخی نظریه‌ها در رابطه با ترکیب مواد این آتش این است که در آن نفت به کار برده می‌شده‌است، همراه با آهک، گوگرد، نیترات سدیم و نیترات پتاسیم. خیلی از این مواد در مواد منفجره استفاده می‌شود. توسعه آتش یونانی احتمالاً بیشتر مربوط به کیمیاگری بوده‌است.

یونانیان از این آتش برای درست کردن کشتی آتش و قرار دادن آنها برای دشمن استفاده می‌کردند. همچنین از این آتش برای درست کردن بمب‌های آتش زا که به وسیله منجنیق می‌توانستند آنها را به کشتی‌های دیگر پرتاب کنند، استفاده می‌شده‌است.

تلاش‌های زیادی برای ساخت دوباره این آتش انجام شده ولی تاکنون هیچ فرمول رضایت بخشی درست نشده‌است.

لازم به ذکر است که آتش یونانی، با نام آتش مادی نیز شناخته می شد. پروکوپیوس مورخ قرن ششم در نوشته های خود اشاره می کند که یونانیان با روغنی خام به نام نفتا نیز آشنا بودند که نام خود را از واژه فارسی میانه نفت گرفته بود و به نظر می رسد یکی از عناصر اساسی تشکیل دهنده آتش یونانی یا آتش مادی بوده است.

منابع[ویرایش]

  • کتاب یونان باستان
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Greek fire»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۷ فوریه ۲۰۱۳).