پرش به محتوا

جنگ داخلی آنگولا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
Angolan Civil War
بخشی از جنگ سرد (تا ۱۹۹۱)
تاریخ۱۱ نوامبر ۱۹۷۵ – ۴ آوریل ۲۰۰۲
(۲۶ سال، ۴ ماه، ۳ هفته و ۳ روز)
موقعیت
نتایج

پیروزی جنبش خلق برای آزادی آنگولا-حزب کار تا ۱۹۹۲.

  • ایجاد و سپس سقوط جمهوری خلق آنگولا
  • عقب‌نشینی کلیه نیروهای خارجی در سال ۱۹۸۹.
  • گذار به سمت یک سیستم سیاسی چند حزبی در سال ۱۹۹۱/۹۲.
  • انحلال نیروهای مسلح جبهه آزادیبخش ملی آنگولا
  • مشارکت یونیتا و جبهه آزادی‌بخش ملی آنگولا، به عنوان احزاب سیاسی در سیستم سیاسی جدید، از سال ۱۹۹۱/۹۲ به بعد.
  • جوناس ساویمبی، رهبر یونیتا، در سال ۲۰۰۲ کشته شد. یونیتا مبارزه مسلحانه را کنار گذاشت و در کارزار انتخاباتی شرکت کرد.
  • مقاومت جبهه آزادیبخش کابیندا تا به امروز ادامه دارد.
طرف‌های درگیر
جنبش خلق برای آزادی آنگولا-حزب کار
SWAPO
 کوبا (۱۹۷۵ –۹۱)
Executive Outcomes (۱۹۹۳–۹۵)
یونیتا
جبهه آزادیبخش ملی آنگولا (۱۹۷۵ –۷۷)
جبهه آزادیبخش کابیندا
 آفریقای جنوبی (۱۹۷۵ –۸۹)
جنگ داخلی آنگولا
جنگ داخلی آنگولا
فرماندهان و رهبران
آگوستینیو نتو (۱۹۷۵–۱۹۷۹)
ژوزه ادوآردو دوس سانتوس
Lúcio Lara
Iko Carreira
António Franca
کوبا فیدل کاسترو
اتحاد جماهیر شوروی Vasily Petrov
اتحاد جماهیر شوروی والنتین وارنیکوف
سم نوجوما
جوناس ساویمبی 
Demosthenes Chilingutila
Alberto Vinama
هولدن روبرتو
Luiz Ranque Franque
آفریقای جنوبی Balthazar Johannes Vorster (1975–1978)
آفریقای جنوبی پی دبلیو بوتا (۱۹۷۸–۱۹۸۹)
قوا

سربازان جنبش خلق برای آزادی آنگولا-حزب کار :

  • ۴۰٬۰۰۰ (۱۹۷۶)–۷۰٬۰۰۰ (۱۹۸۷)
  • ۱۳۰٬۰۰۰ (۲۰۰۱)

کوبا سربازان کوبا:

  • ۳۵٬۰۰۰–۳۷٬۰۰۰ (۱۹۸۲)
  • ۶۰٬۰۰۰ (۱۹۸۸)

اتحاد جماهیر شوروی سربازان شوروری:

  • در کل ۱۱٬۰۰۰ (۱۹۷۵ تا ۱۹۹۱)

شبه نظامیان یونیتا :

  • ۶۵٬۰۰۰ (۱۹۹۰, بالاترین حد)

شبه نظامیان جبهه آزادی‌بخش ملی آنگولا:

  • ۲۲٬۰۰۰ (۱۹۷۵)
  • ۴٬۰۰۰–۷٬۰۰۰ (۱۹۷۶)

اتحادیه آفریقای جنوبی سربازان آفریقای جنوبی :

  • ۲۰٬۰۰۰ (۱۹۷۶)
تلفات و خسارات

نامعلوم
کوبا ۲۰۱۶–۵۰۰۰ کشته
۱۵٬۰۰۰ مجموع

اتحاد جماهیر شوروی ۵۴ کشته

نامعلوم
نامعلوم

اتحادیه آفریقای جنوبی ۲۰۸۳ کشته (whole جنگ مرزی جنوب آفریقا figure)
بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ غیرنظامی جان باختند

جنگ داخلی آنگولا جنگی بود که از آغاز استقلال این کشور تا سال ۲۰۰۲ در آنگولا وجود داشت. این جنگ طولانی‌ترین درگیری در آفریقا بود که طی آن میلیون‌ها نفر جان خود را از دست دادند. این درگیری‌ها میان جبهه آزادیبخش آنگولا و نیروهای مسلح کوبا علیه جنبش خلق برای آزادی آنگولا و یونیتا بود که توسط آمریکا و از طریق آفریقای جنوبی و زئیر حمایت می‌شد.

ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی به دلایل مشکلات نظامی که در ویتنام و افغانستان داشتند در این درگیری‌ها دخالت می‌کردند. دخالت این دو کشور از طریق گروه‌های وابسته آنها صورت می‌گرفت. در این جنگ بسیاری از افسران روسی کشته شدند یا به اسارت نیروهای آفریقای جنوبی درآمدند. کوبا تنها کشور غیر آفریقایی بود که در این درگیری‌ها شرکت علنی داشت. این جنگ با توافق یونیتا و جنبش خلق برای آزادی آنگولا-حزب کار MPLA بر سر انتخاباتی دمکراتیک در آنگولا به پایان رسید.

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]