امانوئل دوو
امانوئل دوو | |
---|---|
![]() امانوئل دوو در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۹ | |
نام هنگام تولد | Emmanuelle Devos |
زادهٔ | ۱۰ مارس ۱۹۶۴ (۶۰ سال) |
ملیت | فرانسه |
سالهای فعالیت | ۱۹۸۶–اکنون |
شریک(های) زندگی | ژیل کوهن ژانپییر لوری |
والدین | ماری هانرو، ژان میشل دوو |
امانوئل دوو (به فرانسوی: Emmanuelle Devos) (زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۶۴ در پوتو) بازیگر فرانسوی، برندهٔ جایزهٔ سزار بهترین بازیگر نقش اول زن در سال ۲۰۰۲ برای ایفای نقش در فیلم بخوان لبانم را به کارگردانی ژاک اودیار است.
او در فیلمهای فرانک و لولا و فریب بازی کردهاست.
زندگینامه
[ویرایش]امانوئل دوو در پاریس بزرگ شد همراه مادرش ماری هانرو که بازیگر تئاتر بود (و همچنین پدرش ژان میشل دوو، که در سالن تئاتر کار میکرد[۱]) در سنین بسیار کم وارد محیط تئاتر شد.[۲] او میگوید: ژن مورو خیلی اصرار داشت تا در فیلم لومیر ۱۹۷۶ بازی کنم.[۳] سپس وارد مدرسه کورفلور میشود و همراه با فرانس هاستر که معلمش بود در سال ۱۹۸۶ اولین نقش کوچکش را در سرقت شارلی اسپنسر بازی میکند.
پس از آن به کارگاه بازیگری مدرسه فمیس میرود و در آنجا با نوئمی لووسکی آشنا میشود که مشغول ساختن اولین فیلم کوتاهش بود.
دوران اوجش در سال ۲۰۰۲ با بازی در بخوان لبانم را به کارگردانی ژاک اودیار آغاز میشود. او که در این فیلم با وینسنت کسل همبازی شده بود.[۲] برای ایفا این نقش برنده سزار برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در سال ۲۰۰۲ شد و این جایزه را در رقابت با اودره توتو برای بازی در فیلم به یاد ماندنی سرنوشت شگفتانگیز املی پولن از آن خود کرد.[۳]
در سال ۲۰۰۶ او یکی از اعضای هیئت داوران از ۵۹ امین جشنواره فیلم لوکارنو بود.
در سال ۲۰۱۰ برای بازی در فیلم در آغاز به کارگردانی زاویر جیانولی نامزد جایزه بهترین بازیگر در سزار سال ۲۰۱۰ شد.
در اکتبر ۲۰۱۱عضو هیئت داوران فستیوال فیلم بریتانیا شد و پس از آن به عضویت هیئت داوران از ۶۵امین دوره جشنواره فیلم کن[۴] به ریاست نانی مورتی درآمد.
زندگی خصوصی
[ویرایش]شریک زندگی دوو بود از ژیل کوهن، بازیگر فرانسوی بود[۲] و با هم صاحب دو فرزند شدند. اما از سال ۲۰۰۶ با بازیگر دیگری به نام ژانپییر لوری زندگی میکند.[۵]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2b/Emmanuelle_Devos_Cannes_2009.jpg/200px-Emmanuelle_Devos_Cannes_2009.jpg)
جوایز و نامزدیها
[ویرایش]سال | اثر نامزدشده | جایزه | رده | نتیجه |
---|---|---|---|---|
۱۹۹۷ | My Sex Life... or How I Got Into an Argument | جایزهٔ سزار | بهترین بازیگر نقش اول زن | نامزدشده |
۲۰۰۲ | بخوان لبانم را | جایزهٔ سزار | بهترین بازیگر نقش اول زن | برنده |
۲۰۰۳ | The Adversary (film) | جایزهٔ سزار | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | نامزدشده |
۲۰۰۵ | Kings and Queen | جایزهٔ سزار | بهترین بازیگر نقش اول زن | نامزدشده |
جایزهٔ لومیر | بهترین بازیگر نقش اول زن | برنده | ||
۲۰۱۰ | در آغاز | جایزهٔ سزار | بهترین بازیگر نقش اول زن | برنده |
۲۰۱۳ | Just a Sigh | Cabourg Film Festival | بهترین بازیگر نقش اول زن | برنده |
۲۰۱۵ | Platonov | جایزه مولیر | بهترین بازیگر نقش اول زن در تئاتر عمومی | برنده |
منابع
[ویرایش]- ↑ Emmanuelle Devos n'a aucun lien de parenté avec Raymond Devos.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ Emmanuelle Devos par Thierry Klifa dans L'Express du 28 août 2007.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ Portait d'Emmanuelle Devos dans Télérama #du 25 août 2007.
- ↑ «Jury du 65×۱۰{{{۱}}} festival de Cannes». بایگانیشده از اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. دریافتشده در ۵ آوریل ۲۰۱۶.
- ↑ Emmanuelle Devos : " Pas de sitôt à la télé » par Élisabeth Perrin dans Le Figaro TV du 15 février 2011.
پیوند به بیرون
[ویرایش]- امانوئل دوو در IMDb
- امانوئل دوو در وبگاه uniFrance
- امانوئل دوو در آلوسینه (فرانسوی)
- الگوی نام آلوسینه با شناسه متفاوت را ویکیداده
- افراد زنده
- اهالی پوتو
- بازیگران اهل فرانسه
- بازیگران تئاتر زن اهل فرانسه
- بازیگران زن اهل فرانسه
- بازیگران زن تلویزیونی اهل فرانسه
- بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
- بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل فرانسه
- بازیگران زن فیلم اهل فرانسه
- برندگان جایزه سزار بهترین بازیگر زن
- برندگان جایزه سزار بهترین بازیگر نقش مکمل زن
- برندگان جایزه سزار
- برندگان جایزه لومیر بهترین بازیگر نقش اول زن
- دانشآموختگان کور فلوران
- زادگان ۱۹۶۴ (میلادی)