۲۹ پی اشواسمان-وخمن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
۲۹ پی اشواسمان-وخمن
29P Schwassmann Wachmann.jpg
دنباله‌دار اشواسمان-وخمن ۱
(تلسکوپ فضایی اسپیتزر فروسرخ)
Nasa
کشف
کاشففریدریش کارل آرنولد اشواسمان
آرنو آرتور وخمن
تاریخ کشف۱۵ نوامبر ۱۹۲۷
نام‌گذاری اجرام آسمانی1908 IV; 1927 II; 1941 VI;
1957 IV; 1974 II; 1989 XV;
مشخصات مداری A
مبدأ۶ مارس ۲۰۰۶
اوج و حضیض6.25 AU
اوج و حضیض5.722 AU
Semi-major axis۵٫۹۸۶ واحد نجومی
خروج از مرکز مداری۰٫۰۴۴۱
تناوب مداری۱۴٫۶۵ سال ژولینی
انحراف مداری۹٫۳۹۰۳°
هسته۶۰٫۴ ± 7.4 km[۳]
Last perihelionMarch 7, 2019[۱]
Next perihelion2035-Feb-18"[۲]

۲۹ پی اشواسمان-وخمن (انگلیسی: 29P/Schwassmann–Wachmann) همچنین شناخته شده با نام اشواسمان-وخمن ۱ دنباله‌داری است که در ۱۵ نوامبر سال ۱۹۲۷ توسط فریدریش کارل آرنولد اشواسمان و آرنو آرتور وخمن، اخترشناسان آلمانی در رصدخانه هامبورگ برگدورف کشف شد.[۴]

این دنباله‌دار از جهاتی کاملاً غیرعادی است به دلیل آنکه در حالی که معمولاً در قدر ۱۶ معلق است به‌طور ناگهانی دچار طغیان می‌شود. چنین شدت طغیان متغیری (فرکانس متغیر ۷/۳ در هر سال) باعث می‌شود که ۲۹ پی اشواسمان-وخمن بین قدر ۱ تا ۵ درخشنده‌تر باشد.[۵] شدت درخشندگی نیز در طول ۱ یا ۲ هفته محو می‌گردد. قدر این دنباله‌دار متناوب از ۱۸ تا ۱۰ است. در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۱، «۲۹ پی اشواسمان-وخمن» در روشنایی با قدر ۱۶/۶ تا ۱۵/۰ مشاهده شد.[۶] ظغیان‌ها بسیار ناگهانی هستند و در عرض ۲ ساعت به حداکثر می‌رسند که می‌تواند نشان‌دهندهٔ منشأ یخ فشانی آنها باشد.[۷]

دنباله‌دار «۲۹ پی اشواسمان-وخمن» عضوی از اجرام آسمانی نسبتاً جدید سانتور می‌باشد که دست‌کم، ۵۰۰ مورد از آنها شناخته شده‌است.[۸] ستاره‌شناسان بر این باور هستند که سانتورها اخیراً از کمربند کویپر به سمت داخل کشیده شده‌اند. چنین به نظر می‌رسد که برخی از سانتورها به صورت پویا و حتی شاید فیزیکی با ۲۹ پی اشواسمان-وخمن مرتبط باشند. قطر هسته (دنباله‌دار) ۷٫۴±۶۰٫۴ کیلومتر تخمین زده می‌شود.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. 29P past, present and future orbital elements
  2. "Horizons Batch for 29P/Schwassmann-Wachmann 1 (90000394) on 2035-Feb-18" (Perihelion occurs when rdot flips from negative to positive). JPL Horizons. Retrieved 2021-10-01.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ Schambeau, C.; Fernández, Y.; Lisse, C.; Samarasinha, N.; Woodney, L. (2015). "A new analysis of Spitzer observations of Comet 29P/Schwassmann-Wachmann 1". Icarus. 260: 60–72. arXiv:1506.07037. Bibcode:2015Icar..260...60S. doi:10.1016/j.icarus.2015.06.038. S2CID 119298410.
  4. Kronk, Gary W. (2001–2005). "29P/Schwassmann-Wachmann 1". Archived from the original on October 22, 2008. Retrieved 2008-10-13. (Cometography Home Page)
  5. Trigo-Rodríguez; Melendo; García-Hernández; Davidsson; Sánchez (2008). "A continuous follow-up of Centaurs, and dormant comets: looking for cometary activity" (PDF). European Planetary Science Congress. Retrieved 2008-10-13.
  6. Lin, Zhong-Yi; et al. (15 January 2021). "ATel #14323: Outburst of comet 29P/Schwassmann-Wachmann 1". The Astronomer's Telegram. Retrieved 15 January 2021.
  7. Miles, Richard (1 July 2016). "Discrete sources of cryovolcanism on the nucleus of Comet 29P/Schwassmann–Wachmann and their origin". Icarus. 272: 387–413. Bibcode:2016Icar..272..387M. doi:10.1016/j.icarus.2015.11.011.
  8. "JPL Small-Body Database Search: orbital class (CEN)". Jet Propulsion Laboratory. Retrieved 13 August 2018.